Надежда Гринфельд

Надежда Евгеньевна Гранфельд (кыз фамилиясе Кенигшац; 1887, Кишинёв — 1918) — Бессарабия сәясәтчесе, «Сфатул Цэрий» (1917—1918) ике хатын-кыз-депутатларының берсе.

Биографиясе

Надежда Евгеньевна Гринфельд присяжный вәкиле Евген Семенович Кенигшац (1861, Бельцы — 1939, Кишинев)[1] һәм табиплар династиясеннән булган Ольга Вильгельмовна (Васильевна) Бернштейн гаиләсендә туган; бабасы — Самуил Исаакович Кенигшац — Бель шәһәре табибы; икенче бабасы — Вильгельм Викентьевич Бернштейн — Кишиневта табиб һәм коллежский советник була).[2][3][4]. Әбисе — Мария Григорьевна Кенигшац (кыз фамилиясе Коган) — язучы һәм «Недельная хроника „Восход“» (1882—1883) газетасы хезмәткәре була; шулай ук «Рассвет» газетасында дә басылып чыга[5][6][7].

1903 елда Кишинев Бунд бүлекчәсе әгъзасы, соңрак РСДРП әгъзасы була[8][9] . Одессада, Киевта һәм Санкт-Петербургта (соңыннан Петроград һәм Кронштадт) меньшевиклар оешмасында актив катнаша[10][11][12]

«Сфатул Цэрий» әгъзасы буларак Елена Алистларга капма-каршы сәяси позицияне били (бу органда икенче хатын-кыз-депутат)[13][14] . Бессарабиянең алга таба Русиягә кушылу күчеше чорында Румын корольлегеннән азат булуы өчен чыгыш ясый[15][16] . 1917 елның 2 декабрендә «Сфатул Цэрий» Молдаван Халык Республикасы оештырылуын игълан итә . Бессарабияне Румын басып алуыннан соң, 1918 елның гыйнварында Днестр аша чыгырга маташуында Надежда Гринфельдны румын жандармнары атып үтерә («Сфатул Цэрий» оешмасының 6 башка ағзалары — Василий Рудьев, Федор Котарос, Дмитрий Прахницкий, Панцырь Иван, Петр Чумаченко һәм Николая Ковсан да үтерелә).[17][18][19][20][21]

Надежда Грифель (әтисе кебек) Семен Резникның «Кровавая карусель» романы һәм пьесаларының төп персонажларның (Фрида Кенигшац исеме астында, курсистка, 25 яшь) берсе булып тора .[22]

Гаиләсе

Аның әтисе, Е.С. Кенигшац, 1917—1918 елларда Кишинёв кала думасының гласные, «Сфатул Цэрий» әгъзасы, шәһәрдә Вакытлы хөкүмәтнең комисар ярдәмчесе була.[23] Әнисе О. В. Кенигшац, балалар өчен көндезге приют белән идарә итә[24].

  • Ире — присяжный вәкиле Гринфельд Петр Исаакович (1877 — 1939 елдан соң), социал-демократ, 1900—1907 елларда Кишинёвта, Одессада, Киевта Бунд эшмәкәрлегендә катнаша, 1904 елда Бундның Берн конференциясенә делегат итеп җибәрелә, 1917 елда РСДРП исемлеге буенча Оештыру җыелышы депутатына кандидатлыкка итеп күрсәтелә.[25]
    • Улы — Гринфельд Лев Петрович (1908—?).

Искәрмәләр

  1. ↑ В записях о рождении кишинёвского городского раввина записан как Израиль-Евгений Самойлович Кенигшац.
  2. ↑ Jews involved in public life of Bessarabia, from Annual books of 1862, 1872, 1875 and 1893: Доктор медицины Самуил Исаакович Кенигшац был также действительным членом Бессарабского статистического комитета.
  3. ↑ Князь Сергей Урусов «Записки губернатора»
  4. ↑ Letter from S. Ghelman to Mr. M. Meyerson 2021 елның 20 апрель көнендә архивланган.
  5. ↑ Словарь псевдонимов русских писателей, учёных и общественных деятелей
  6. ↑ Мария Кенигшац
  7. ↑ Летопись 10. Выпуск 6. В 2 частях. Часть 1. 1880—1884 Сохранилась её переписка с И. С. Аксаковым.
  8. ↑ The Tribe of Dina
  9. ↑ Rebekka Denz «Bundistinnen»
  10. ↑ Василе Стати «Поруганная свобода»
  11. ↑ Гринфельд Надежда Евгеньевна
  12. ↑ Modern Jewish History: Bundist Counterculture In Interwar Poland
  13. ↑ Владимир Аникин «Февраль 17-го года и бессарабское еврейство». Мөрәҗәгать итү датасы: 28 апрель 2014. Архивировано 4 март 2016 года.
  14. ↑ În Basarabia Архивная копия на Wayback Machine
  15. ↑ Прогулки по Кишинёву Архивная копия на Wayback Machine
  16. ↑ Так начиналась «униря»
  17. ↑ Евреи Бессарабии, archived from the original on 2018-05-17, retrieved 2021-04-26 
  18. ↑ Василе Стати «Поруганная свобода»
  19. ↑ Marius Dorin Lulea «Scurtă analiză — Cine vrea și cine Nu vrea Unirea Republicii Moldova cu România» 2015 елның 2 апрель көнендә архивланган.
  20. ↑ Arkady Joseph Sack «Struggling Russia» (1919)
  21. ↑ 27 марта (9 апреля) 1918 г.
  22. ↑ С. Е. Резник «Кровавая карусель»
  23. ↑ Из протокола допроса свидетеля Евгения Кенигшаца, 45 лет, кандидата права
  24. ↑ Королевское сокровище [недоступная ссылка]
  25. ↑ Российские социалисты и анархисты