Эраст Салищев

Эраст Гаврилович Салищев (23 июль /4 авг./ 1851 ел, Козлов шәһәре, Тамбов губернасы — 12 /25/ июнь 1901 ел, Томск) — хирург; госпиталь хирургия клиникасы һәм буын чыгу, сынган урын гыйлеме белән десмургия кафедрасының ординар профессоры[1].

Тәрҗемәи хәле

Эраст Гаврилович Салищев 1851 елда Тамбов губернасының Козлов шәһәрендә сәүдәгәр гаиләсендә туган.

Медицина фәне белән Казан университетында (1871 елда П.Лесгафтны эштән бушатуга каршы протест белдереп укуны ташлый) һәм Медицина-хирургия академиясендә шөгыльләнә, биредә курсны 1875 елда тәмамлый (тик яхшы билгеләренә). Башта земство табибы була; 1880 елдан алып 1885 елга кадәр Хәрби-медицина академиясенең (Санкт-Петербург) хирургия клиникасында шәхси ординатор була. 1885 елда медицина докторы дәрәҗәсенә диссертация яклый, ә 1887 елда шул ук Академияда прозектор итеп тәгаенләнә.

1890 елдан алып 1892 елга кадәр Томск университетында хирургия профессоры була, ә 1892 елда госпиталь хирургия клиникасы кафедрасына күчерелә. 1901 елда «Үпкә эмболиясеннән үләм — ярып карамаска» дигән сүзләр белән вафат була. Э. Г. Салищеваны җирләргә меңләгән халык җыела[2]. Иоанно-Предтеченский монастыре зиратында җирләнә, каберенә гнейстан һәм кара граниттан кыя кияфәтендә һәйкәл куела, ул 1973 елда мәдәни мирас объекты дип таныла.[3] Хәзер һәйкәлнең торган урыны билгеле түгел.

Памятник на могиле Э. Г. Салищева.jpg

Хезмәтләре

Нәшер ителгән якынча 20 эше:

  • «Топографический очерк мужской промежности» (дисс., СПб., 1885),
  • «Хирургическая анатомия и перевязка наружной сонной артерии in loco electionis» («Врач», 1886),
  • «О боковой литотомии в анатомо-хирургическом отношении» («Хирургический вестник», 1889),
  • «Новый истинный отдельный боковой добавочный зоб» (ib., 1891, а также в «Arch. f ü r. klin. Chirurgie», т. XLVIII), «Beitrag zur lehre von den Blasenbr üchen» («Arch. fü r klin. Chir.», т. LIV),
  • «Полное изучение предстательной железы и т. д.» («Хир. лет.», 1895),
  • «Пришивание подвижной почки» (ib., 1895),
  • «Вылущение всей нижней конечности с её безымянною костью» («Врач», 1899, а также в cArch. f ü r klin. Chir.", т. LIX).

Әдәбият

Тема буенча өстәмә