Виктор Антихович

1945 елның 5 апрелендә Саратов өлкәсенең Энгельс шәһәрендә туган. Футбол белән Куйбышевның 116 нчы километр бистәсендәге «Нефтяник» спорт клубында шөгыльләнә башлый. Беренче тренерлары — Анатолий Булатов һәм Виктор Александров. 1963 елда сәләтле футболчыны «Крылья Советов» командасының дубленә чакыралар, анда ул Н. Зайцев җитәкчелегендә ике сезон үткәрә. Төп составка эләгә алмагач, Йошкар-Олага китә, анда җирле «Спартак» командасы өчен уйный.

1967 елда Антиховичны Александр Хохряков белән бергә Мәскәүнең «Спартак» командасына чакыралар. Баш тренер Никита Симонян һәм команда башлыгы Николай Старостин күчүгә ризалык бирә, әмма КПССның Мари өлкә комитеты секретаре Пётр Коротков футболчыга республикадан китәргә рөхсәт итми. Антихович Йошкар-Олада калырга карар кыла^[2].

1969 елда «Крылья Советов»ка кире кайта, ләкин, төп составта ныгый алмыйча, яңадан Йошкар-Олага китә. 1971 елда Ростов-на-Донудагы Ростовның СКА командасына күчә. Киләсе елда ук Йошкар-Оланың «Спартак» командасына кире кайта. Уенчы карьерасын 1976 елда Казанның «Рубин» командасында тәмамлый^[3].

Антихович «Крылья Советов» командасын 1989 елда, 1987 елда беренче лигадан төшеп калган такым кире кайта алмый торган чорда, җитәкли башлый. Популяр Виктор Лукашенконы алмаштырып, Куйбышев командасының яңа остазы җанатарлар арасында ышанычсызлык белән очраша. Антиховичның баш тренер сыйфатындагы беренче эш елында ук «Крылья Советов» икенче лиганың зона турнирында җиңә, ләкин беренче лигага чыга алмый, күчмә турнирның үз төркемендә өченче урынны гына ала. Киләсе, 1990 елда, куйбышевлылар уңышсыз чыгыш ясый, икенче лиганың Үзәк буфер зонасында өченче урынны гына ала. Ә 1991 елда «Крылья Советов» шул ук Үзәк зонада икенче булып финишка килә һәм беренче лигада уйнарга хокук яулый. Ләкин СССР таркалу сәбәпле, киләсе 1992 елны команда инде Россиянең югары лигасында үткәрә. Антиховичка команда төзү өчен өч ел кирәк була, әкренләп һәрбер позициядә тотрыклы һәм ышанычлы уйнаган футболчылар барлыкка килә: сакчы Василий Жупиков, ярымсакчы Вячеслав Фомин, һөҗүмче Дмитрий Иванов команда лидерларына әверелә. Баш тренер тотрыксыз һәм еш ялгышкан Владимир Филипповка ышана һәм хаклы булып чыга. 1991 елда 19 туп керткән Рөстәм Фәхретдиновны чакыра.

1992 елгы чемпионатның беренче этабында «Крылья Советов» иң көчле сигез команда арасына үтә алмый, икенче этапта 20 команда арасында 14 нче урынны били. 1993 елда команда югары лигада урынын күчеш турнирында гына саклап кала ала, бу клуб химаячеләрен канәгатьләндерми, һәм баш тренер белән контрактны озайтмыйлар.

1994 елда Антихович югары лигада уйнаган Камышинның «Текстильщик» клубында тренер булып эшли. 1995 елда Антихович җитәкчелегендәге Тольяттиның «Лада» командасы беренче лигада 2 нче урынны алып, югары лигада уйнау хокукын яулый. Шулай да, Антихович үзе командадан китә һәм беренче лигада чыгыш ясаучы Түбән Каманың «Нефтехимик» клубын җитәкли. 1996 елда команда 22 команда арасында 13 нче, ә 1997 елда 11 нче урынны ала, шуннан соң Антихович яңадан командасын алмаштыра. 1998 елда ул Новотроицкның «Носта» командасын җитәкли, ул бу елда икенче лиганың Урал зонасында 2 нче урынны яулый.

1999 елның июнендә Антихович «Жемчужина» командасына Анатолий Байдачный урынына килә. Командага килгәч, ул коллективны туплый ала. Беренче әйләнештән соң командага Максим Деменко, Константин Коваленко, Рөстәм Мостафин чакырыла, соңрак командага Пётр Хрустовский һәм шулай ук ярты ел футболсыз калган һәм «Торпедо» карамагындагы Дмитрий Градиленко килә. Команда, көчәйтелгәннән соң, үзенең турнир нәтиҗәләрен яхшырта, әмма югары дивизионда кала алмый: чемпионат тәмамланырга өч тур кала, аны коткаручы ун дүртенче урыннан 3 очко аерып тора, ә соңгы матчларның нәтиҗәләре («Ротор» белән үз кырында — 2:2, «Ростсельмаш» белән кунакта — 1:2 һәм «Торпедо» белән үз кырында — 1:1) бу аерманы киметергә мөмкинлек бирми, һәм «Жемчужина» беренче дивизионга төшеп кала.

2000 елда Антихович Казанның «Рубин» командасын җитәкли. Беренче сезонда ук команда беренче дивизионда өченче урынны ала. Казандагы эше җирле менеджмент белән конфликтлар аша бара. Тренерның үз сүзләренә караганда, аның машинасын яндыралар, фатирын талыйлар, кызына яныйлар^[2]. 2001 елда «Рубин» 8 нче урынга төшә, шуннан соң Антихович клубтан китә^[4].

2003 елгы сезонның беренче әйләнеше тәмамланыр алдыннан, Владивостокның «Луч-Энергия» командасы беренче урында баруга карамастан, команданың баш тренеры Борис Журавлёв отставкага китә. Яңа баш тренер итеп Виктор Антихович билгеләнә, ул үзе белән бер төркем яңа уенчылар һәм тренерлар алып килә. «Луч» беренче урынны яулап, беренче дивизионга чыга ала. Киләсе сезонда Премьер-лигага чыгу бурычы куела. Сезон клуб өчен уңышсыз була, һәм 21 июньдә, беренче әйләнеш тәмамланыр алдыннан, Виктор Антихович отставкага җибәрелә.

2011/12 елгы сезон алдыннан икенче дивизионның «Көнчыгыш» зонасында чыгыш ясаучы Көньяк Сахалинның «Сахалин» клубын җитәкли. 2011 елның 31 маенда гаилә хәлләре буенча клуб белән килешүне өзә^[5].

2011 елның октябреннән — «Питер» клубының баш тренеры. Ул команданы килү белән үк икенче дивизионга чыгара, анда ул «Көнбатыш» зонасында 14 нче, соңгы, урынны ала һәм кире ЛФЛга төшеп кала. Шуннан соң клубтан китә^[5].

Виктор Антихович 2021 елның 20 декабрендә Санкт-Петербургта гомеренең 77 нче елында вафат була^[1]. Пушкин шәһәренең Казан зиратында җирләнгән^[6][7].

команда

СССР Кораллы Көчләре чемпионаты

• көмеш призёр (1): 1971