Владимир Абросимов
Владимир Сергеевич Абросимов (10 октябрь 1948, Химки, Мәскәү өлкәсе — 15 август 2018) — СССР һәм Россия театр актёры, режиссёры, Уфа Рус драма театрының әйдәп баручы актёры[1]. Россия Федерациясенең атказанган артисты (2007), Башкортстан Республикасының халык артисты (2003)[2].
Тәрҗемәи хәле
1948 елның 10 октябрендә Мәскәү өлкәсенең Химки шәһәрендә туа[3]. Тугызынчы сыйныфтан башлап җирле телевидениедә тавыш операторы булып эшли[4]. Профильле уку йортына кергәнче үк театр үзешчәнлегендә актив катнаша, Уфа авиация институты каршындагы студентлар эстрада миниатюралары театры сәхнәсендә чыгыш ясый[4].
1975 елда педагог Габдулла Гыйләҗев җитәкчелегендә Уфа дәүләт сәнгать институтының театр факультетын тәмамлый[5]. Соңрак, 1986—1991 елларда, Борис Щукин исемендәге Театр училищесының режиссёрлык бүлегендә профессор Александр Поламишев курсында укый[2].
1975—1990 һәм 1993—2015 елларда — Рус драма театры актёры[3]. 1990 елда Уфада Яшь тамашачы театрында режиссёр булып эшли, 1991—1993 елларда Чита өлкә драма театрында (хәзерге Байкал арты крае драма театры) режиссёр вазифасын башкара[3].
2018 елның 15 августында 70 нче яшендә Санкт-Петербург шәһәрендә вафат була[5]. Смоленск православие зиратында җирләнгән[6].
Иҗаты
Театр рольләре һәм режиссура
Театр сәхнәсендә эшләү елларында Владимир Абросимов классик һәм заманча репертуардагы уннарча төрле пландагы рольләрне башкара. Театр тәнкыйтьчеләре фикеренчә, актёрның иҗатында лиризм һәм ирония, комик һәм драматик башлангычлар органик рәвештә үрелеп бара[3]. Ул Брехтның «читләштерү эффекты» алымын оста куллана һәм үз персонажларының гамәлләрен тирән анализлый[3].
Аның актёрлык дебюты 1974 елда Эдуард Володарский пьесасы буенча куелган «Безнең бурычларыбыз» спектаклендәге Толик ролендә уза[3]. Аның иң күренекле хезмәтләре исәбендә:
- Иван Коломийцев — «Соңгылар» («Последние»), М. Горький;
- Леандро — «Испания рухание» («Испанский священник»), Дж. Флетчер, Ф. Мессинджер;
- Миша Ерофеев — «Кичер мине!» («Прости меня!»), В. Астафьев;
- Паскуалино — «Синьор Купьелло йортында Раштуа» («Рождество в доме синьора Купьелло»), Эдуардо де Филиппо;
- Пирогов — «Ах, Невский!», Н. В. Гоголь;
- Присыпкин — «Кандала» («Клоп»), В. Маяковский;
- Шмага — «Гаепсездән гаеплеләр» («Без вины виноватые»), А. Н. Островский;
- Кияү — «Мещан туе» («Мещанская свадьба»), Б. Брехт;
- Лаэрт — «Гамлет», У. Шекспир;
- Двоеточие Семён Семёнович — «Дачада яшәүчеләр» («Дачники»), М. Горький;
- Хуҗа — «Бик гади вакыйга» («Очень простая история»), М. Ладо;
- Томбовский Шелест Вениаминович — «Җитди булмаган ниятләр» («Несерьёзные намерения»), А. Иванов;
- Ибраһим — «Ибраһим әфәнде һәм Коръән чәчәкләре» («Господин Ибрагим и цветы Корана»), Э.-Э. Шмитт;
- Сөйләүче, Хөкемдар Аздак, Лаврентий — «Кавказ акбур түгәрәге» («Кавказский меловой круг»), Б. Брехт;
- Уйнаучы — «Маскарад», М. Ю. Лермонтов;
- Мистер Веласко — «Парк буйлап яланаяк» («Босиком по парку»), Нил Саймон;
- Чаппа — «Неаполь — миллионерлар шәһәре» («Неаполь — город миллионеров»), Эдуардо Де Филиппо;
- Хусто — «Барысы да астын-өстен» («Всё кувырком»), А. Портес[2].
Актёрлык эшчәнлегеннән тыш, театр режиссурасы белән дә шөгыльләнә. Аның куючы режиссёр буларак дебюты 1976 елда уза, ул вакытта Башкортстанның Рус драма театры сәхнәсендә Тамара Габбенең «Бәллүр башмак» («Хрустальный башмачок») спектакле («Көлбикә» әкияте мотивлары буенча) куела[2]. Уфада режиссёр буларак «Эзләүче» («Сыщик», Астрид Линдгрен буенча), «Кечкенә өрәк» («Маленький призрак», Мария Клара Машаду буенча) һәм «Мистер бака» («Мистер лягушонок») кебек балалар спектакльләрен сәхнәләштерә[2]. Читада эшләгән чорында (1991) Жан-Жак Брикер һәм Морис Ласегның «Мужской род, единственное число» спектаклен куя[3].
Кинематограф
Ул кино һәм телесериаллар төшерүдә катнаша. Аның фильмографиясендә «Игълан ителми» («Оглашению не подлежит», хорунжий Назаров роле), «Тазылар» («Гончие») телевизион детектив сериалы (генерал Бородин роле) һәм «Кадерле кешем» («Дорогой мой человек») күп серияле фильмы кебек проектлардагы рольләре бар[4].
Бүләкләре, мактаулы исемнәре
- Россия Федерациясенең атказанган артисты (2007);
- Башкортстан Республикасының халык артисты (2003);
- Башкортстан Республикасының атказанган артисты (1998);
- «Матбугат-2003» («Пресса-2003») рейтингы буенча «Иң яхшы ир-ат роле» номинациясендә җиңүче (Уфа, 2003) — «Кавказ акбур түгәрәге» спектаклендә Сөйләүче, Лаврентий һәм Аздак рольләре өчен[2];
- «Театр язы» республика фестивалендә тәнкыйтьчеләр бүләге (1995, Стәрлетамак) — «Чит кеше катнашындагы гаилә портреты» спектаклендә Тимофей ролен башкарган өчен[3].
Гаиләсе
Улы — Егор Абросимов (1973 елның 14 февралендә туган), Россия кинорежиссёры һәм продюсеры[7].
Искәрмәләр
- ↑ В Уфе скончался актёр Русдрама, народный артист Башкирии Владимир Абросимов (рус.). Mkset.ru (15 август 2018). Мөрәҗәгать итү датасы: 11 август 2026.
- ↑ 1 2 3 4 5 6 Владимир Абросимов (рус.). Государственный академический русский драматический театр Республики Башкортстан (15 август 2018). Мөрәҗәгать итү датасы: 11 август 2026.
- ↑ 1 2 3 4 5 6 7 8 АБРОСИМОВ Владимир Сергеевич (рус.). Башкирская энциклопедия (10 октябрь 2019). Мөрәҗәгать итү датасы: 11 август 2026.
- ↑ 1 2 3 Владимир Абросимов — фильмы, биография (рус.). Кинопоиск (1 гыйнвар 2020). Мөрәҗәгать итү датасы: 11 август 2026.
- ↑ 1 2 Ушел из жизни известный уфимский актер, заслуженный артист России Владимир Абросимов (рус.). Башинформ (15 август 2018). Мөрәҗәгать итү датасы: 11 август 2026.
- ↑ Абросимов Владимир Сергеевич (1948 – 2018) (рус.). Некрополь Санкт-Петербурга (20 август 2018). Мөрәҗәгать итү датасы: 11 август 2026.
- ↑ Егор Абросимов — режиссёр, продюсер — биография (рус.). Кино-Театр.Ру (1 гыйнвар 2023). Мөрәҗәгать итү датасы: 11 август 2026.