Рус телендәге версияПартнёрлык проектларыМахсус проектлар
Телне алыштыру
РУВИКИ ТУРЫНДА

Наталья Пономарёва

РУВИКИ проектының татар бүлегендә Пономарёв фамилияле башка кешеләр турында да мәкаләләр бар

Наталья Петровна Пономарёва (1895, Казан, Россия империясе — 1941, Ленинград, ССРБ) — совет рәссамы.

Тәрҗемәи хәле

Наталья Пономарёва 1895 елда Казанда тарихчы һәм археолог гаиләсендә туа[1]. 1914 елда Казан сәнгать мәктәбендә, 1918—1922 елларда АРХУМАСта укый[2]. Аның укытучысы Николай Фешин була. Укуны тәмамлангач, ирекле рәссам исемен ала. 1922 елда Казанда АРХУМАСның беренче конкурс күргәзмәсендә катнаша. 1923 елда Ленинградка күчеп килә. В. И. Мухина исемендәге Ленинград югары сәнгать-сәнәгать училищесында укый, аннары шунда ук укыта. Революцион Россия Рәссамнар ассоциациясе күргәзмәләрендә катнаша[3]. Ленинград Рәссамнар берлеге оешмасы әгъзасы була.

Портретлар һәм декоратив композицияләр авторы буларак билгеле[2]. Пономарёваның башлангыч портретлары — монументальлек, натюрмортлары скульптурлылык һәм күләме белән аерылып тора[3].

1941 ел ахырында Ленинград камалышы вакытында һәлак була[4] (башка мәгълүматлар буенча — 1942 елда[1]).

Наталья Пономарёваның кайбер эшләре Италиянең «Капитани» галереясында саклана[1].

Гаилә

1920 елларда рәссам Константин Павлович Яновка кияүгә чыга (1905—1996)[1].

Искәрмәләр

  1. ↑ 1 2 3 4 Выставка Янова К. П. и Пономарёвой Н.П. Санкт-Петербургский Союз художников. Архивировано из оригинала 19 апрель 2016 года.
  2. ↑ 1 2 АРКHУМАС — казанский авангард 20х: Государственный музей изобразительных искусств Республики Татарстан, г. Казань, Галерея «Арт-Диваж», г. Москва, 28 апреля-6 июня 2005
  3. ↑ 1 2 Пономарева Наталья Петровна. kgallery.ru. Архивировано 17 апрель 2016 года.
  4. ↑ Подвиг века: Художники, скульпторы, архитекторы, искусствоведы в годы Великой Отечественной войны и блокады Ленинграда. Лениздат, 1969. С. 375

Төркемнәр