Рус телендәге версияПартнёрлык проектларыМахсус проектлар
Телне алыштыру
РУВИКИ ТУРЫНДА

Николай Добрынин

РУВИКИ проектының татар бүлегендә Добрынин фамилияле башка кешеләр турында да мәкаләләр бар

Николай Фёдорович Добрынин (1890 елның 4 (18) мае, Бобруйск, Минск губернасы, Россия империясе —1981 елның 18 марты, Мәскәү, ССРБ) — совет галим-психологы, психология фәннәре докторы (1937), профессор (1935).

100 дән артык хезмәт авторы, шул исәптән педагогик югары уку йортлары өчен гомуми, яшь һәм педагогик психология буенча дәреслекләр һәм уку әсбаплары редакторы[1].

Тәрҗемәи хәле

1890 елның 4 маенда (яңа стиль буенча 18 майда) Минск губернасының Бобруйск шәһәрендә рухани гаиләсендә туа[2].

1908 елда, гимназияне алтын медаль белән тәмамлап, Мәскәү император университетының табигый факультетына укырга керә, аннары тарих-филология факультетына күчә, аны 1915 елда «психология» белгечлеге буенча тәмамлый. Хезмәт эшчәнлеген 1912 елда башлый, студент чагында ук кичке эш курсларында рус теле укытучысы булып эшли.

1915 елда Николай Добрынин Рус император армиясенә хәрби хезмәткә алына. Февраль революциясеннән соң солдат комитеты тарафыннан батальон командиры ярдәмчесе итеп сайлана. 1918 елның февралендә Эшче, крестьян һәм солдат депутатларының район Советы башкарма комитеты әгъзасы һәм Мәскәү өлкәсенең Подушкино һәм Коммунистик районнарының халык мәгарифе буенча комиссары итеп сайлана; 1918 елның августында халык мәгарифе буенча Беренче съезд эшендә катнаша. Россиядә Гражданнар сугышы елларында, 1919—1922 елларда, Эшче-крестьян Кызыл Гаскәрендә хезмәт итә.

Демобилизациядән соң Психология фәнни-тикшеренү институты каршындагы аспирантурага укырга керә, аны 1925 елда «игътибар тирбәлеше» темасына кандидатлык диссертациясе белән тәмамлый. Аннары К. Либкнехт исемендәге Мәскәү дәүләт индустриаль-педагогика институтының (1943 елда ябыла) доценты, ә 1935—1941 елларда — психология профессоры була. Бер үк вакытта икенче Мәскәү дәүләт университеты педагогик факультетында доцент (1922—1930) һәм Психология институтының фәнни хезмәткәре (1925—1935) булып эшли[3].

1937 елда Николай Добрынин «Игътибар психологиясе. Тарих һәм мәсьәләнең теориясе» дигән темага диссертация яклый һәм илдә беренче психологик фәннәр докторы була. 1941 елдан аның фәнни һәм педагогик эшчәнлеге В. И. Ленин исемендәге Мәскәү дәүләт педагогика институты (хәзер Мәскәү дәүләт педагогика университеты) белән бәйле, анда ул профессор һәм психология кафедрасы мөдире (1941—1966), профессор (1966—1969) һәм профессор-консультант (1969—1981) вазыйфасын башкара. Добрынин җитәкчелегендә 50гә якын кандидатлык диссертациясе якланган[4]. Ул ССРБ Мәгариф министрлыгының Психология буенча гыйльми комиссиясе, «Белем» җәмгыяте Идарәсе каршындагы педагогик фәннәр буенча комиссия, ССРБ психологлары җәмгыятенең Мәскәү бүлеге советы, ССРБ Педагогика фәннәре академиясенең Гомуми һәм педагогик психология институты гыйльми советы, «Психология мәсьәләләре» журналының редакция советы составына керә[4].

1981 елның 18 мартында Мәскәүдә вафат була.

Бүләкләр

  • Ленин ордены;
  • «1941—1945 еллардагы Бөек Ватан сугышында фидакарь хезмәт өчен» медале;
  • «Мәскәүнең 800 еллыгы истәлегенә» медале;
  • «Халык мәгарифе отличнигы» билгесе.

Искәрмәләр

Сылтамалар

Төркемнәр