Андрей Егорчев

Андрей Николаевич Егорчев (8 февраль 1978, Яр Чаллы, Татарстан АССР) — Россия волейболчысы һәм тренеры, үзәк блоклаучы позициясендә чыгыш ясый, Россиянең атказанган спорт мастеры. Җәйге Олимпия уеннарының бронза призеры (2004), Чемпионнар лигасының өч тапкыр җиңүчесе, Россия чемпионатлары рекорды иясе — дүрт төрле клуб составында турнирның җиде тапкыр җиңүчесе[1][2].

Тәрҗемәи хәле

Балачагы һәм спорт карьерасының башы

Балачакта йөзү белән шөгыльләнә. Өченче сыйныфта Яр Чаллы шәһәренең 2 нче балалар-яшүсмерләр спорт мәктәбе волейбол секциясенә күчә, анда Рафик Хәсән улы Мурзаков җитәкчелегендә күнегүләр ясый башлый[3].

1991 елда икенче лиганың «КАМАЗ-Каскад» җирле командасы өчен чыгыш ясый. Уналты яшендә Екатеринбург шәһәреннән югары лиганың УЭМ-«Изумруд» клубына күчә. 1996—1997 елларда Россия яшьләр җыелма командасы составында чыгыш ясый. 1999 елның 23 маенда Европа чемпионатының Австрия җыелма командасына каршы квалификация матчында Россия милли җыелма командасы составында беренче уенында катнаша[4].

Клуб карьерасы

2000 елда Белгородның «Локомотив-Белогорье» клубына күчә, анда 2004 елга кадәр уйный. Бу чорда команда составында өч тапкыр ил чемпионы титулын яулый (2001/2002, 2002/2003, 2003/2004), Россия Кубогын ота (2003) һәм ике тапкыр Чемпионнар лигасы җиңүчесе була (2002/2003, 2003/2004)[5]. 2004 елда Белгородта узган Чемпионнар лигасының «Дүртәү финалы» йомгаклары буенча турнирның иң кыйммәтле уенчысы (MVP) дип таныла[6].

2004 елда амплуа буенча партнеры Алексей Кулешов белән бергә Мәскәүнең "Динамо"сына күчә, команда белән ил беренчелегенең алтын медальләрен яулый (2005/2006).

2006 елда Казанның «Динамо-ТТГ» (соңрак — «Зенит-Казан») клубына күчә. Казан клубы белән Россия чемпионаты җиңүчесе була (2006/2007) һәм карьерасында өченче тапкыр Чемпионнар лигасы җиңүчесе титулын ота (2007/2008)[5].

Киләсе елларда Россия Суперлигасы клубларында чыгыш ясый[5]:

  • «Искра» (Одинцово) (2008—2010);
  • «Зенит-Казан» (2010—2011) — җиденче тапкыр Россия чемпионы титулын яулый;
  • «Белогорье» (2011—2012);
  • «Төмән» (2012—2014).

Милли җыелма командада чыгышлары

Россия җыелма командасында 1999—2008 елларда уйный:

  • 2001 ел — Дөнья лигасының бронза призеры;
  • 2002 ел — Дөнья лигасы җиңүчесе һәм Аргентинада узган дөнья чемпионатының көмеш призеры;
  • 2003 ел — Европа чемпионатының бронза призеры;
  • 2004 ел — Афинада узган җәйге Олимпия уеннарының бронза призеры[7];
  • 2005 ел — Евролига җиңүчесе һәм Европа чемпионатының көмеш призеры.

Тренерлык эшчәнлеге

Гамәлдәге спортчы карьерасын тәмамлагач, тренерлык эшенә күчә. 2022 елдан башлап «Динамо-Ак Барс» (Казан) хатын-кызлар волейбол клубы системасының тренерлар штабына керә, «Динамо-Ак Барс-УОР» яшьләр составының өлкән тренеры вазифасын били. 2023/2024 һәм 2025/2026 сезоннарында коллективны Россия Яшьләр лигасы чемпионатында һәм Кубогында җиңүгә китерә[8].

Казанышлары

Клуб казанышлары

  • Россия чемпионы (1998/1999, 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2005/2006, 2006/2007, 2010/2011)[1][5];
  • Россия чемпионатының көмеш (1996/1997, 1997/1998, 1999/2000, 2004/2005, 2008/2009) һәм бронза (2007/2008) призеры;
  • Россия Кубогы иясе (1999, 2003, 2007);
  • Россия Суперкубогы иясе (2010);
  • Чемпионнар лигасы җиңүчесе (2002/2003, 2003/2004, 2007/2008), турнирның көмеш (2010/2011) һәм бронза (2008/2009) призеры[9][10];
  • ЕКВ Кубогы финалчысы (2001/2002, 2009/2010);
  • Кубоклар ияләре кубогының бронза призеры (1998/1999)[1].

Җыелма командалар составында

  • Олимпия уеннарының бронза призеры (2004)[7];
  • дөнья чемпионатының көмеш призеры (2002);
  • Европа чемпионатының көмеш (2005) һәм бронза (2003) призеры;
  • Дөнья лигасы җиңүчесе (2002) һәм бронза призеры (2001);
  • Евролига җиңүчесе (2005) һәм көмеш призеры (2004);
  • яшьләр командалары арасында Европа чемпионатының бронза призеры (1996);
  • яшьләр командалары арасында дөнья чемпионатының бронза призеры (1997)[1].

Шәхси казанышлары

  • Чемпионнар лигасының "Дүртәү финалы"ндагы иң кыйммәтле уенчы (MVP) (2004)[6][11];
  • Россия чемпионатының Йолдызлар матчларында катнашучы (2005, 2009)[12].

Бүләкләр, мактаулы исемнәре

  • Россиянең атказанган спорт мастеры (2004);
  • II дәрәҗә «Ватан алдындагы казанышлар өчен» ордены медале (2007)[2];
  • «Казанның 1000 еллыгы истәлегенә» медале (2005)[1].

Искәрмәләр

  1. ↑ 1 2 3 4 5 Егорчев Андрей Николаевич (рус.). Спортивная Россия. Мөрәҗәгать итү датасы: 3 сентябрь 2026.
  2. ↑ 1 2 Егорчев Андрей Николаевич — профиль спортсмена (рус.). ФСО «Динамо». Мөрәҗәгать итү датасы: 3 сентябрь 2026.
  3. ↑ Джаудат Абдуллин. Рафик Мурзаков: «Помню, я ходил по Челнам, искал высокорослых пацанов» (рус.). Реальное время (15 август 2024). Мөрәҗәгать итү датасы: 3 сентябрь 2026.
  4. ↑ Лев Россошик. Смотрины сборной удались. Но в Мировой лиге с поляками через неделю будет труднее (рус.). «Спорт-Экспресс» (24 май 1999). Мөрәҗәгать итү датасы: 3 сентябрь 2026.
  5. ↑ 1 2 3 4 Алмаз Хаиров. Интервью с Андреем Егорчевым: «В Белгороде меня два года называли предателем» (рус.). БИЗНЕС Online (15 декабрь 2022). Мөрәҗәгать итү датасы: 3 сентябрь 2026.
  6. ↑ 1 2 Владимир Песня. Второй подряд европейский сезон завершается танцем Шипулина! (рус.). «Спорт-Экспресс» (30 март 2004). Мөрәҗәгать итү датасы: 3 сентябрь 2026.
  7. ↑ 1 2 Андрей Николаевич Егорчев — профиль спортсмена (рус.). Olympteka.ru. Мөрәҗәгать итү датасы: 3 сентябрь 2026.
  8. ↑ Андрей Егорчев — тренерский профиль (рус.). Официальный сайт ЖВК «Динамо-Ак Барс». Мөрәҗәгать итү датасы: 3 сентябрь 2026.
  9. ↑ История выступления российских клубов в Лиге чемпионов (рус.). Чемпионат (27 март 2015). Мөрәҗәгать итү датасы: 3 сентябрь 2026.
  10. ↑ Блокирующий «Динамо» (Москва) Андрей Егорчев (рус.). Советский спорт (27 март 2006). Мөрәҗәгать итү датасы: 3 сентябрь 2026.
  11. ↑ Сборная «Белогорья» четверти века (рус.). ВК «Белогорье». Мөрәҗәгать итү датасы: 3 сентябрь 2026.
  12. ↑ Первый титул Алекно и мода на кубинцев (рус.). ВК «Зенит-Казань» (20 апрель 2020). Мөрәҗәгать итү датасы: 3 сентябрь 2026.

Әдәбият

  • В. Л. Свиридов. Волейбол. Энциклопедия. — М.: Человек, 2016. — С. 118. — 592 с.;
  • Е. В. Алексеев. Звёзды отечественного волейбола. — СПб.: Спорт, 2018. — С. 144. — 360 с..