Вадим Рабинович

Рабинович Вадим Львович (20 февраль 1935, Киев, Украина Совет Социалистик Республикасы — 18 сентябрь 2013, Мәскәү) — ССРБ һәм Россия философы, шагыйрь һәм прозаик, культуролог, тәрҗемәче. Химия фәннәре кандидаты, фәлсәфә фәннәре докторы, профессор.

Тәрҗемәи хәле

Вадим Львович Рабинович Киевта табиб гаиләсендә туа. Бөек Ватан сугышы вакытында әтисе фронтта һәлак була. 1959 елда Мәскәү химия-технология институтын «инженер-химик-технолог» һөнәре буенча иәмамлый. Химия заводында, СССР Фәннәр академиясенең Казылма ягулык институтында эшли.

1967 елда химия фәннәре кандидаты дәрәҗәсенә дәгъва итеп, «Исследование некоторых окислительның превращений пропана на смешанных полифункциональның катализаторах» темасына диссертация яклый. Шул ук елда ул А.М. Горький исемендәге әдәбият институтын тәмамлый.

Табигать белеме һәм техника тарихы институтында өлкән эзләнүче (1967-1982), аннары СССР Фәннәр академиясенең фәлсәфә институтында (1982-1992) өлкән тикшеренүче.

1986 елдан фәлсәфә фәннәре докторы (диссертациясе «Проблема исторической реконструкции донаучных форм знания»). 1992 елдан Россия елда ссср Фәннәр академиясенең Кеше институтында баш тикшеренүче. Бер үк вакытта Мәскәү дәүләт университетының фәлсәфә факультеты профессоры. Азак Россия культурология институтының «Мәдәният телләре» секторы мөдире.

«Личность. Культура. Общество» журналының халыкара мөхәрририят советы әгъзасы.

1979 елдан ССРБ Язучылар берлеге әгъзасы. Халыкара ПЕН-клубның Башкарма комитеты әгъзасы. Мәскәү Язучылар берлеге һәм Мәскәү Журналистлар берлеге әгъзасы.

Вадим Рабиновичның китаплары 18 телгә тәрҗемә ителгән.

2013 елда Мәскәүдә вафат була. Востряков зыяратында җирләнә.

Бүләкләре һәм премияләре

  • Париж тарих фәннәре академиясенең Галилей медале (1971)
  • Климент Охридский исемендәге София университетының зәңгәр тасмасы (1988)
  • Россия Федерациясенең атказанган фән эшлеклесе (2006)
  • Рус футуризмы атасы Давид Бурлюк исемендәге халыкара тамга[1]

Библиография

Искәрмәләр

  1. ↑ Международная отметина имени отца русского футуризма Давида Бурлюка. Новая карта русской литературы. Мөрәҗәгать итү датасы: 3 апрель 2016.

Әдәбият

  • Писатели Москвы: Биобиблиографический справочник. — М.: Московский рабочий, 1987. — С. 380.
  • Чупринин С. И. Новая Россия: мир литературы: Энциклопедический словарь-справочник: В двух томах. Т. II. — М.: Вагриус, 2003. — С. 278.

Сылтамалар