Фәләкъ сүрәсе
Әл-Фәлә́къ сүрәсе́ (гар. Таң) – Коръәндәге 113нче сүрә, 5 аятьтән тора. Әл-Мүгаввизәтәйн сүрәләренә (Ән-Нәс белән бергә) керә. Сүрә Мәккәдә иңгән, кайбер мөфәссирләр әйтүенчә – Мәдинәдә.
Иңү сәббәбе: Мөхәммәд саләллаһу галәйхи үә сәллам, яһүдләрнең сихерләре аркасында, авырып китә. Шуннан соң ике фәрештә аңа бозу әйберләре ташланган коены күрсәтәләр. Җәбраил фәрештә Мөхәммәд саләллаһу галәйхи үә сәлламгә Әл-Мүгаввизәтәйн сүрәләрен тапшыра. Һәр бәйләнгән төенне чишкән саен, аларны укып, Расүлуллаһ терелә.[1]
Сылтамалар
- Әл-Фәлә́къ сүрәсенең һәр аятын аерым тыңла(үле сылтама)
Сүрә
Бисмил-лә́һир-рахмә́нир-рахи́м.
Куль әгъу́зү би-раббиль-фәләко 1. миң шәрри мә́ халәко 2. үә миң шәрри гъа́сикыйн изә́ үәкаб 3. үә миң шәррин-нәффә́сә́ти филь-гъукаде 4. үә миң шәрри хә́сидин изә́ хәсәде 5.
Тәрҗемә:
«Шәфкатьле. рәхимле Аллаһ исеме белән...
- Әйт:«Таң Раббысына сыенамын,
- яратылган нәрсәнең явызлыгыннан,
- һәм дөньяны караңгы каплап алган вакыт явызлыгыннан,
- һәм төеннәргә өрүчеләрнең явызлыганнан,
- һәм көнләүченең көнчелегеннән».
Искәрмәләр
- ↑ Гайшә анадан тапшырыла
Әдәбият
Һәфтияк шәриф тәфсире. – Казан: Раннур, 2003.