Вадим Кешнер
Вадим Валентинович Кешнер (22 март 1937, Казан — 14 апрель 2023, Казан) — — Совет һәм Россия театр һәм кино актёры, театр педагогы. ТАССР халык артисты (1982), РСФСРның атказанган артисты (1988), Россия Федерациясенең халык артисты (1997). Россия гуманитар фәннәр академиясенең шәрәфле академигы[1][2][3].
Тормыш юлы
1937 елның 22 мартында Казанда туган[4].
1958 елда Казанның В. И. Качалов исемендәге Зур драма театры каршындагы актерлык студиясенә укырга керә һәм аны 1961 елда тәмамлый; режиссерлар Э. М. Бейбутов, Е. А. Простов, А. Д. Гусевларда белем ала[3][5][6].
1961 елдан — Казанның В. И. Качалов исемендәге Зур драма театры актеры. Труппада алтмыш елдан артык хезмәт итә һәм 120 гә якын роль уйный[3][7]. И. А. Гончаров романы буенча куелган «Гади тарих» («Обыкновенная история») спектаклендә (1968) Кешнерның кече Александр Адуев ролен башкаруы Казанның театр тормышында зур вакыйга була; тәнкыйтьчеләр шулай ук актерның Ю. З. Дыновның «Барлыгы унөч ай» («Всего тринадцать месяцев», 1970) спектаклендәге А. С. Пушкин һәм Ю. А. Осносның «Мәңгелек өчен тормыш» («Жизнь для вечности», 1970) композициясендәге П. И. Чайковский рольләрен уңышы дип атыйлар[3]. 1990 нчы елларда Г. Н. Прытковның «Театр-99» антрепризасында чыгыш ясый, анда Хамберт (В. В. Набоков романы буенча «Лолита», 1994) һәм Звонарев (А. М. Галинның «Sorry», 1995) рольләрен уйный. С. С. Говорухинның «Кешеләр җире» («Земля людей»; икенче исеме — «Мутный материк») фильмында төшә[8].
1976 елдан алып Казан театр училищесында педагогик эшчәнлек белән шөгыльләнә, анда 45 ел дәвамында укыта. Озак еллар Юнона Карева белән педагогик тандемда эшли, аның белән бергә ун актерлык курсы чыгара[4]. Россия театрларында эшләүче берничә буын актерлар тәрбияләп чыгара; аның укучылары арасында — Россия Федерациясенең халык артисты Чулпан Хаматова да бар[5][7]. Шулай ук Константин Хабенскийның иҗади үсеш студиясендә укыта[9].
2023 елның 14 апрелендә туган шәһәре Казанда вафат була[10][1][11]. Хушлашу тантанасы 2023 елның 17 апрелендә Качалов театрында үтә[12]. Казанның Арча зиратында җирләнгән[12][8].
Гаиләсе
- Бабасы — Александр Фёдорович Кешнер, Казан аптекаре, Казан сәүдәгәрләр җыены рәисе, Казан шәһәр думасы әгъзасы, меценат, Казанның мактаулы гражданы[13].
- Әтисе — Валентин Александрович Кешнер, аптека идарәсенең сәүдә бүлеге мөдире; 1941 елда репрессияләнә, 1943 елда Ухта лагеренда һәлак була[9].
- Хатыны — Татьяна, улы — Александр[9].
Театраль эшләре
Казан Зур драма театры:
- Алексей Максимов (В. П. Аксеновның «Коллеги» повесте буенча куелган спектакль)
- Андрей (Б. В. Рымарьның «Счастливый неудачник»)
- Борис (И. В. Штокның «Ленинградский проспект»)
- Игорь Багров (И. В. Штокның «Объяснение в ненависти»)
- Лошманов (Э. С. Радзинскийның «Вам 22, старики!»)
- Владик (Э. С. Радзинскийның «104 страницы про любовь»)
- Прокофьев (В. А. Дыховичный, М. Р. Слободскийның «Женский монастырь»)
- Сашка (Б. И. Балтер, В. Н. Токаревның «До свиданья, мальчики!»)
- Леонидик (А. Н. Арбузовның «Мой бедный Марат»)
- Джанни (М. Чорчолининың «Корнелия Каппарелла»)
- Гвиччарди (К. М. Симоновның «Четвертый»)
- Хеверн (М. Горькийның «Зыковы»)
- Испанец (Лопе де Веганың «Проделки Белисы»)
- Дон Херонимо (Тирсо де Молинаның «Ревнивая к самой себе» )
- Гном Воскресенье (Л. Е. Устинов, О. П. Табаковның «Белоснежка и семь гномов»)
- Баба Яга (Е. Л. Шварцның «Два клена»)
- Иван Иваныч (В. В. Маяковскийның «Баня»)
- Александр Адуев (В. С. Розовның И. Гончаров романы буенча язылган «Обыкновенная история»)
- Нияз (К. Тинчуринның «Җилкәнсезләр»)
- А.С. Пушкин (Ю. З. Дыновның «Всего тринадцать месяцев»)
- П.И. Чайковский (Композитор Ю. А. Осносның Н. Ф. фон Мекк белән хат язышу нигезендә туган «Жизнь для вечности» композициясе)
- Уильям (У. Гибсонның «Быть или не быть»)
- Илларион (Н. Думбадзеның «Я, бабушка, Илико и Илларион»)
- Атташе (Б. Брехтның «Господин Пунтила и слуга его Матти»)
- Рощин (А. и П. Турның «Единственный свидетель»)
- Папа (А. Е. Макаенкның «Затюканный апостол»)
- Полуорлов (М. М. Рощинның «Старый Новый год»)
- Горчаков (И.М. Дворецкийның «Проводы»)
- Кристиан (Э. Ростанның «Сирано де Бержерак»)
- Лукашин (Э. Рязанов, Э. Брагинскийның «Однажды в новогоднюю ночь»)
- Виктор Каренин (Л. Толстойның «Живой труп»)
- Жеронт ( Ж.-Б. Мольерның «Плутни Скапена»)
- Профессор Персиков (М. Булгаковның «Роковые яйца»)
- Капитан Шотовер (Б. Шоуның «Дом, где разбиваются сердца» )
- Базильский ( А. Вампиловның «Провинциальные анекдоты»)
- Земляника (Н. В . Гогольның «Ревизор»)
- Сосед (М. Зощенконың «Горько!..»)
- Жюльен Феррон (А. Кристиның «Тайна дома Вернье» )
- Дворецкий (Ф. Дюрренматтаның «Визит дамы»)
- Профессор Преображенский (М. Булгаковның «Собачье сердце»)
«99» театры (Г. Н. Прытков антрепризасы):
- Хамперт (Э. Олбиның В. В. Набоков романы буенча язылган «Лолита»)
- Звонарев (А. М. Галинның «Sorry»)
Фильмография
- 2011 — «Земля людей» (башка исеме – «Мутный материк»), режиссёр С. С. Говорухин (роле: театрдагы режиссёр)
Дәүләт бүләкләре
- ТАССРның халык артисты (1982)
- РСФСРның атказанган артисты (28.03.1988)
- Россия Федерациясенең халык артисты (16.04.1997)
- Россия гуманитар фәннәр академиясенең шәрәфле академигы.
Басмалар
- Валерий Мирошников. Жизнь замечательных врачей Татарстана. — Litres, 2022-11-16. — 690 с. — ISBN 978-5-04-510340-4.[14]
- Народное образование. — Учпедгиз, 1999. — 686 с.[15]
- Кто есть кто. Статусная элита Российской Федерации. Справочник. — Litres, 2022-05-15. — 593 с. — ISBN 978-5-04-109196-5.[16]
- Кто есть кто в Республике Татарстан. — STAR, 2000. — 368 с. — ISBN 978-5-89852-003-8.[17]
- Мансур Хасанович Хасанов. Татарская энциклопедия: К-Л. — Институт Татарской Энциклопедии, 2002. — 674 с. — ISBN 978-5-902375-03-6.[18]
Искәрмәләр
- ↑ 1 2 Народный артист России Вадим Кешнер ушел из жизни в возрасте 86 лет - Аргументы Недели. argumenti.ru. Мөрәҗәгать итү датасы: 14 апрель 2023. Архивировано 4 декабрь 2024 года.
- ↑ Кешнер Вадим Валентинович. Биография (рус.). Кино-Театр.Ру. Мөрәҗәгать итү датасы: 10 июнь 2026.
- ↑ 1 2 3 4 Кешнер Вадим Валентинович (рус.). Татарская энциклопедия TATARICA. Мөрәҗәгать итү датасы: 10 июнь 2026.
- ↑ 1 2 Альбина АБСАЛЯМОВА. Время благодарности (рус.). Журнал «Казань» (22 март 2023). Мөрәҗәгать итү датасы: 14 апрель 2023. Архивировано 21 гыйнвар 2025 года.
- ↑ 1 2 На 87-м году жизни скончался один из старейших артистов Качаловского театра Вадим Кешнер (рус.). БИЗНЕС Online (14 апрель 2023). Мөрәҗәгать итү датасы: 10 июнь 2026.
- ↑ Вадим Кешнер: «Это было начало моей новой жизни» (рус.). Казанские истории. Мөрәҗәгать итү датасы: 10 июнь 2026.
- ↑ 1 2 Умер народный артист России Вадим Кешнер (рус.). Lenta.ru (14 апрель 2023). Мөрәҗәгать итү датасы: 10 июнь 2026.
- ↑ 1 2 Кешнер Вадим Валентинович (рус.). Пантеон России. Мөрәҗәгать итү датасы: 10 июнь 2026.
- ↑ 1 2 3 Вадим Кешнер: чуть-чуть над землей (рус.). Журнал «Татарстан» (protatarstan.ru) (28 июль 2016). Мөрәҗәгать итү датасы: 10 июнь 2026.
- ↑ Умер народный артист России Вадим Кешнер (рус.). Lenta.RU. Мөрәҗәгать итү датасы: 14 апрель 2023. Архивировано 4 декабрь 2024 года.
- ↑ Р. И. А. Новости. Умер народный артист России Вадим Кешнер (рус.). РИА Новости (20230414T1754). Мөрәҗәгать итү датасы: 14 апрель 2023. Архивировано 11 июнь 2023 года.
- ↑ 1 2 Арсений Каримов. Проводили аплодисментами: в Казани простились с народным артистом РФ Вадимом Кешнером (рус.). Татар-информ (17 апрель 2023). Мөрәҗәгать итү датасы: 10 июнь 2026.
- ↑ Вадим Кешнер (рус.). Tataram.ru — Деловые новости Татарстана и России. Мөрәҗәгать итү датасы: 10 июнь 2026.
- ↑ Валерий Мирошников. Жизнь замечательных врачей Татарстана. — Litres, 2022-11-16. — 690 с. — ISBN 978-5-04-510340-4.
- ↑ Народное образование. — Учпедгиз, 1999. — 686 с.
- ↑ Кто есть кто. Статусная элита Российской Федерации. Справочник. — Litres, 2022-05-15. — 593 с. — ISBN 978-5-04-109196-5.
- ↑ Кто есть кто в Республике Татарстан. — STAR, 2000. — 368 с. — ISBN 978-5-89852-003-8.
- ↑ Мансур Хасанович Хасанов. Татарская энциклопедия: К-Л. — Институт Татарской Энциклопедии, 2002. — 674 с. — ISBN 978-5-902375-03-6.