Рус телендәге версияПартнёрлык проектларыМахсус проектлар
Күренешне көйләүТелне алыштыруМәгълүмат
РУВИКИ ТУРЫНДА

Геннадий Никитин

РУВИКИ проектының татар бүлегендә Никитин фамилияле башка кешеләр турында да мәкаләләр бар

Геннадий Павлович Никитин (1 февраль 1939, Нурлат, Норлат районы, Татарстан АССР, РСФСР, СССР — 16 март 2017, Мәскәү) — совет һәм россия хәрби башлыгы, генерал-полковник (1992). 1989 елның 29 июненнән 1995 елның 11 февраленә кадәр Стратегик максаттагы ракета гаскәрләре Баш командующиеның тыл буенча урынбасары — СМРГ Тылы башлыгы һәм Стратегик максаттагы ракета гаскәрләренең Хәрби советы әгъзасы[1].

Тормыш юлы

Геннадий Павлович Никитин 1939 елның 1 февралендә ТАССРның Октябрь районы Октябрьский эшчеләр бистәсендә (хәзер — Татарстан Республикасы Нурлат районының административ үзәге Нурлат шәһәре) хезмәткәр гаиләсендә туган.

1956 елда урта мәктәпне, ә 1958 елда тимер юл техник училищесын тәмамлый, шуннан соң тимер юлда юл мастеры булып эшли[1].

1959 елның ноябрендә СССР Кораллы Көчләре сафларына чын хәрби хезмәткә чакырыла, аны артиллерия разведкасы бүлекчәсендә үтә, ә бер елдан соң Казан артиллерия техник училищесына укырга керә, укуын 1963 елда уңышлы тәмамлый[2].

1973 елда Ленинградта Тыл һәм транспорт хәрби академиясенең команда-тыл факультетын, ә 1980 елда Мәскәүдә К. Е. Ворошилов исемендәге СССР Кораллы Көчләре Генераль штабы Хәрби академиясенең төп курсын тәмамлый[1].

1995 елның февралендә запаска киткәннән соң Мәскәү өлкәсенең Одинцово шәһәрендә яши. 2017 елның 16 мартында Мәскәүдә 79 нчы яшендә вафат була. Мәскәү өлкәсе Одинцово районындагы Лайково зиратында хәрби хөрмәт күрсәтелеп җирләнә[2].

Хезмәте

1963 елның ноябреннән Украина ССРның Ивано-Франковск өлкәсе Коломыя шәһәрендә 50 нче ракета армиясенең 44 нче ракета дивизиясе частьләрендә ракета полкының старт батареясы двигательләр бүлеге өлкән технигы һәм двигательләр бүлеге башлыгы вазыйфаларында хезмәт итә[2].

1973 елның июненнән Карпат буе хәрби округы гаскәрләрендә хезмәт итә: зенит артиллерия полкы командирының тыл буенча урынбасары, 38 нче гомумгаскәр армиясе тыл штабы өлкән офицеры, мотоукчылар дивизиясе командирының тыл буенча урынбасары — дивизиянең тыл башлыгы булып эшли, ә 1984 елның сентябрендә Ивано-Франковск шәһәрендә 38 нче гомумгаскәр армиясе командующиеның тыл буенча урынбасары — армиянең тыл башлыгы итеп билгеләнә һәм 1986 елның 17 февралендә аңа генерал-майор хәрби дәрәҗәсе бирелә[1].

1986 елның сентябреннән 1989 елның июненә кадәр Львов шәһәрендә Карпат буе хәрби округы гаскәрләре командующиеның тыл буенча урынбасары — Карпат буе хәрби округының тыл башлыгы булып эшли, 1989 елда генерал-лейтенант хәрби дәрәҗәсен ала[2].

1989 елның 29 июнендә Стратегик максаттагы ракета гаскәрләре Баш командующиеның тыл буенча урынбасары — СМРГ Тылы башлыгы һәм Стратегик максаттагы ракета гаскәрләренең Хәрби советы әгъзасы итеп билгеләнә, бу вазифада 1995 елның 11 февраленә кадәр хезмәт итә һәм 1992 елда генерал-полковник югары хәрби дәрәҗәсен ала[1].

Кораллы Көчләрне реформалаштыру һәм СССР таркалу кебек катлаулы чорда СМРГ хәрби частьләрен комплекслы тыл, матди-техник, азык-төлек һәм казарма-торак белән тәэмин итүгә, шулай ук шәхси составны һәм стратегик ракета комплексларын союздаш республикалардан Россия Федерациясе территориясенә оешкан рәвештә чыгаруга җитәкчелек итә[2].

Иҗтимагый эшчәнлеге

Запаска киткәннән соң ветераннар хәрәкәтендә актив катнаша, «Стратегик максаттагы ракета гаскәрләре ветераннары берлеге» төбәкара җәмәгать оешмасы әгъзасы була һәм Мәскәү өлкәсендә яшьләргә хәрби-патриотик тәрбия бирү буенча эш алып бара[2].

Бүләкләре

  • III дәрәҗә «СССР Кораллы Көчләрендә Ватанга хезмәт иткән өчен» ордены (1988)[1];
  • СССР һәм Россия Федерациясенең дәүләт һәм ведомство медальләре[1].

Искәрмәләр

  1. ↑ 1 2 3 4 5 6 7 Сухина Г. А., Маслий С. Б. Кто есть кто в РВСН: Никитин Геннадий Павлович (рус.). Интернет-портал «Ружаны стратегические» (15 июнь 2007). Мөрәҗәгать итү датасы: 27 август 2026.
  2. ↑ 1 2 3 4 5 6 Сухина Г. А., Маслий С. Б. Военный совет Ракетных войск стратегического назначения: Историко-биографический очерк (рус.). Центральный институт повышения квалификации РВСН (20 июнь 2007). Мөрәҗәгать итү датасы: 27 август 2026.

Әдәбият

  • Сухина Г. А., Маслий С. Б. Военный совет Ракетных войск стратегического назначения. Историко-биографический очерк. — Москва: ЦИПК РВСН, 2007. — 140 с.
  • Энциклопедия Ракетных войск стратегического назначения / под редакцией командующего РВСН генерал-полковника Н. Е. Соловцова. — Москва; Смоленск: Министерство обороны Российской Федерации; ВА РВСН им. Петра Великого, 2009. — 859 с. — ISBN 978-5-904518-01-1.

Сылтамалар

Төркемнәр