Анатолий Иванов (1920)

Анато́лий Алекса́ндрович Ивано́в (чуаш. Анатолий Александрович Иванов; рус. Анатолий Александрович Иванов; 20 март 1920 яки 19 март 1920, Чуел өязе, Казан губернасы, Россия империясе — 19 декабрь 2002, Урнар, Урнар районы, Чуашстан, Россия) — Советлар Союзы Герое (1943), гвардия лейтенанты.

Тормыш юлы

1920 елның 19 мартында (башка мәгълүматлар буенча — 20 мартта) Казан губернасының Цивильск өязе (хәзерге Чуваш Республикасының Канаш муниципаль округы) Высоковка авылында туган[3][4][5][6]. Рус милләтеннән.

Кызыл Армиядә 1940 елның августыннан. Сугыш юлын Чуваш АССРында оештырылган 324 нче укчы дивизия составында башлый. 1942 елда офицерлар составының белемен камилләштерү курсларын тәмамлый[7].

42 нче гвардия укчы дивизиясенең (Воронеж фронты, 40 нчы армия) 127 нче гвардия укчы полкы батальонының өлкән адъютанты гвардия лейтенанты А. А. Иванов 1943 елның 23 сентябрендә һөҗүм итүче төркем башында Киевтан көньяктарак Днепр елгасын кичә. Плацдармда дошманның һөҗүмнәренә каршы тора[8].

СССР Югары Советы Президиумының 1943 елның 29 октябрендәге Указы белән немец-фашист илбасарларына каршы сугыш фронтында командованиенең хәрби биремнәрен үрнәк рәвештә үтәгәне һәм күрсәткән батырлыгы һәм каһарманлыгы өчен гвардия лейтенанты Иванов Анатолий Александровичка Советлар Союзы Герое исеме бирелә, ул Ленин ордены һәм «Алтын Йолдыз» медале (№ 3910) белән бүләкләнә[9].

1946 елда подполковник званиесендә запаска чыгарыла. Вурнар районында партия һәм хуҗалык эшләрендә эшли[10].

2002 елның 19 декабрендә вафат була. Вурнары бистәсе зиратында җирләнгән[11].

Бүләкләре

  • «Алтын Йолдыз» медале;
  • Ленин ордены;
  • Кызыл Байрак ордены;
  • Александр Невский ордены;
  • I дәрәҗә Ватан сугышы ордены;
  • II дәрәҗә Ватан сугышы ордены;
  • Кызыл Йолдыз ордены;
  • медальләр;
  • Канаш, Вурнар районнарының һәм Вурнары бистәсенең мактаулы гражданины[12].

Хәтер

  • Чуваш АССРның Мактаулы хезмәт даны һәм каһарманлыгы китабына кертелгән (1978).
  • Анатолий Иванов исемен Чувашиянең Вурнар районы Ойкас-Яндоба урта мәктәбенең пионер отряды йөрткән.
  • Аның исеме белән Вурнары бистәсендәге урам аталган, Высоковка авылында мемориаль такта урнаштырылган[13].

Искәрмәләр

  1. ↑ Иванов Анатолий Александрович
  2. ↑ Чувашская энциклопедия
  3. ↑ Герой Советского Союза Иванов Анатолий Александрович :: Фотодокументы :: Герои страны. warheroes.ru. Мөрәҗәгать итү датасы: 8 апрель 2026.
  4. ↑ Чувашская энциклопедия. chuvenc.ru. Мөрәҗәгать итү датасы: 8 апрель 2026.
  5. ↑ Иванов Анатолий Александрович. victorymuseum.ru. Мөрәҗәгать итү датасы: 8 апрель 2026.
  6. ↑ Иванов Анатолий Александрович. Официальный портал органов власти Чувашской Республики. Мөрәҗәгать итү датасы: 8 апрель 2026.
  7. ↑ Иванов Анатолий Александрович. victorymuseum.ru. Мөрәҗәгать итү датасы: 8 апрель 2026.
  8. ↑ Герой Советского Союза Иванов Анатолий Александрович. warheroes.ru. Мөрәҗәгать итү датасы: 8 апрель 2026. Архивировано 10 май 2013 года.
  9. ↑ Герой Советского Союза Иванов Анатолий Александрович. warheroes.ru. Мөрәҗәгать итү датасы: 8 апрель 2026. Архивировано 10 май 2013 года.
  10. ↑ Иванов Анатолий Александрович. Официальный портал органов власти Чувашской Республики. Мөрәҗәгать итү датасы: 8 апрель 2026.
  11. ↑ Иванов Анатолий Александрович. victorymuseum.ru. Мөрәҗәгать итү датасы: 8 апрель 2026.
  12. ↑ pamyat-naroda.ru. pamyat-naroda.ru. Мөрәҗәгать итү датасы: 8 апрель 2026. Архивировано 30 сентябрь 2021 года.
  13. ↑ Иванов Анатолий Александрович. Официальный портал органов власти Чувашской Республики. Мөрәҗәгать итү датасы: 8 апрель 2026.

Әдәбият

  • Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ISBN отс., Рег. № в Российская книжная палата 87-95382.
  • П. И. Краснов. Край Вурнарский, п. Вурнары, — 2002, с. 50—52.