Рус телендәге версияПартнёрлык проектларыМахсус проектлар
Телне алыштыру
РУВИКИ ТУРЫНДА

Владимир Праченко

Владимир Васильевич Праченко (21 гыйнвар 1937, Алексеевка, Воронеж өлкәсе — 29 август 2013, Казан) — СССР һәм Россия музыканты, торбачы, музыка педагогы. Муса Җәлил исемендәге Татар академия дәүләт опера һәм балет театры оркестры, Габдулла Тукай исемендәге Татар дәүләт филармониясе симфоник оркестры һәм «Татарстан» ДТРК оркестры солисты. Казан дәүләт консерваториясе доценты. Татарстан АССРның халык артисты (1985).

Тәрҗемәи хәле

Владимир Праченко 1937 елның 21 гыйнварында Воронеж өлкәсенең Алексеевка шәһәрендә (хәзерге Белгород өлкәсендәге район үзәге) туа[1].

1953 елда ул Воронеж хәрби-музыка тәрбияләнүчеләре мәктәбен тәмамлый, анда укытучы Н. С. Вознесенский классында укый. 1958 елда П. Е. Салмио классы буенча Петрозаводск музыка училищесын тәмамлап, Казанга күчеп килә[1].

1964 елда Владимир Праченко Казан дәүләт консерваториясен (профессор А. П. Колпинский классы) тәмамлый[2].

2013 елның 29 августында вафат була[3], Казанның Арча зиратында җирләнгән[4].

Иҗаты

Музыкантның башкаручылык карьерасы 1960 елда башлана. 1960-1966 елларда ул Муса Җәлил исемендәге Татар академия дәүләт опера һәм балет театры оркестрында артист булып эшли[1].

1967-1992 елларда Владимир Праченко Татар дәүләт филармониясенең симфоник оркестры солисты була. 1994 елда ул «Татарстан» Дәүләт телевизион һәм радиотапшырулар компаниясе («Татарстан» ДТРК) оркестры солисты булып, башкаручылык карьерасын дәвам итә[3].

Педагогик эшчәнлеге

1965 елда Владимир Праченко Казан дәүләт консерваториясендә укытучы булып эшли башлый. Торба классын алып бара, шулай ук Казан дәүләт консерваториясе каршындагы урта махсус музыка мәктәбендә (хәзерге вакытта — көллият) укыта. Соңрак доцент гыйльми исемен ала[1].

Педагогик эшчәнлеге кысаларында ул укыту-методик әдәбият төзү белән шөгыльләнә. 2005 елда Казан дәүләт консерваториясе нәшриятында Владимир Праченко редакциясендә төрле композиторларның торба һәм фортепиано өчен «Ave Maria» әсәрләре эшкәртмәләренең ноталар җыентыгы басыла[5].

Бүләкләре, мактаулы исемнәре

Исемен мәңгеләштерү

Музыкант тынлы уен коралларында уйнауның ватан тарихына багышланган профильле энциклопедик белешмәлекләрдә (аерым алганда, С. В. Болотинның «Торбачылар биографияләре сүзлеге»ндә һәм Музыкант-башкаручыларның энциклопедик биографик сүзлегендә) телгә алына[1].

2016 елда «Вестник Казанского государственного университета культуры и искусств» фәнни журналында музыкантның Казан тынлы уен коралларында башкаручылар мәктәбен формалаштыруга керткән өлешенә багышланган В. И. Яковлевның «Казанская духовая исполнительская школа: феномен В. В. Праченко» мәкаләсе басылып чыга[3].

Искәрмәләр

  1. ↑ 1 2 3 4 5 6 Болотин С. В. Энциклопедический биографический словарь музыкантов-исполнителей на духовых инструментах. — 2-е изд., доп. и перераб. — М.: Радуница, 1995. — С. 223—224. — 4000 экз. — ISBN 5-88123-007-8.
  2. ↑ Tarr, Edward H. East meets west: the Russian trumpet tradition from the time of Peter the Great to the October Revolution [ингл.]. — Pendragon Press, 2003. — P. 349. — ISBN 1-57647-028-8. [ингл.]
  3. ↑ 1 2 3 Казанская духовая исполнительская школа: феномен В. В. Праченко (рус.). Вестник Казанского государственного университета культуры и искусств (КиберЛенинка) (1 гыйнвар 2016). Мөрәҗәгать итү датасы: 8 август 2026.
  4. ↑ Захоронение - Кладбища Казани (рус.). cemetery.kzn.ru. Мөрәҗәгать итү датасы: 8 август 2026.
  5. ↑ Ave-Maria: перелож. для трубы и фортепиано / сост. и муз. ред. В. В. Праченко. — Казань: Казанская консерватория, 2005. — 46 с. + 14 с. вкладыш с. — ISBN 5-85401-068-2.

Әдәбият

Сылтамалар

Төркемнәр