Поручик (офицерлык дәрәҗәсе)
Пору́чик (пол. porucznik, чех. poručík) — кече офицерлык хәрби дәрәҗәсе, Польша, Бөек Литва кенәзлеге,Чехия һәм инкыйлабка кадәрге Россия армияләрендә өлкән лейтенант дәрәҗәсенә туры килгән[1]. XVIII—XIX гасырларда порутчик дигщн варианты да кулланылган.
Искәрмәләр
- ↑ Совет хәрби энциклопедиясе. — Т. 6. — 465 б.
Шулай ук карагыз
Сылтамалар
Әдәбият
- Чаропка Станіслаў. Станаўленне сістэмы знакаў адрознення ў арміі ВКЛ // Актуальные проблемы в изучении и преподавании общественно-гуманитарных дисциплин: сб. статей. - Витебск, 2012.
Тема буенча өстәмә
| Югары офицерлар составы | |
|---|---|
| Өлкән офицерлар составы | |
| Кече офицерлар составы | |
| Прапорщиклар һәм мичманнар | |
| Сержантлар һәм старшиналар | |
| Солдатлар һәм матрослар | |
| Искәрмәләр |
|
| I ранг | Канцлер — |
|---|---|
| II ранг | |
| III ранг | |
| IV ранг | Яшерен киңәшчесе (1722—1724) — Хакыйкый дәүләт киңәшчесе |
| V ранг | |
| VI ранг | |
| VII ранг | |
| IX ранг | Титуляр киңәшче; Капитан җәяүле гаскәрдә (1722—1884) — Штабс-капитан җәяүле гаскәрдә (с 1884) — Поручик гвардиядә (1730 елдан) — Ротмистр атлы гаскәрдә (1798—1884) — Штабс-ротмистр атлы гаскәрдә (1884) — |
| XI ранг | Коллегия сәркатибе; Капитан-поручик җәяүле гаскәрдә (1730—1797) — Штабс-капитан җәяүле гаскәрдә (1797—1884) — Секунд-ротмистр атлы гаскәрдә (1797 елга кадәр) — Штабс-ротмистр атлы гаскәрдә (1797—1884) — Поручик (1884 елдан) — |
| XII ранг | |
| XIII ранг | |
| XIV ранг | |