Эдуард Багиров
Тормыш һәм карьера
Багиров 1975 елның 25 октябрендә Төрекмәнстанның Мары шәһәрендә әзәрбайҗан әтисе һәм рус әнисе гаиләсендә туган. Балигъ булганчы Төрекмәнстанда яши. Ашкабад хәрби частька чакырылган. Ике айдан соң Россиягә дезертирлык иткән. 1994 елның гыйнварыннан Мәскәүдә яши[1]. Шул ук елда РСФСР Җинаять кодексының 144 статьясының 2 өлеше буенча хөкем ителгән[2][3], Россия төрмәсендә җәзасын үткән[3][4]. Җәзасын үтәгәннән соң Түбән Новгород өлкәсенә килгән (Түбән Новгород өлкәсендә аның әнисе туган җире урнашкан). Бер елдан да кимрәк вакыттан соң Мәскәүгә кайта һәм эшмәкәрлек белән шөгыльләнә[1]. 2001 елда Мәскәү дәүләт су транспорты академиясенең юридик факультетына укырга керә һәм озак укымый[5].
Ул 2002 елда башланган язучы карьерасын 2023 елда вафат булганчы дәвам иткән. Ул Әзербайҗан язучылар берлеге әгъзасы булган[6]. 2007 елда аның «Гастарбайтер» китабы чыга, анда ул үз тормышыннан өзекләргә һәм чит илләрдә эшләүче кешеләрнең проблемаларына кагыла.
2012 елгы сайлауларда президентлыкка кандидат Владимир Путинның ышанычлы кешесе була[7][8][9]. 2016 елгы парламент сайлауларында «Россия Патриотлары» партиясеннән катнашкан[10]. 1042 тавыш җыйган.
Иҗади эшчәнлеге башында Багиров үзенең социаль челтәрләрендә руслар турында начар фикерен белдерә[11][12][13][14]. Бу һәм башка шундый ук сүзләр өчен Максим Марцинкевич тарафыннан һөҗүмгә дучар була. Конфликт язмасы интернетта бар[15].
Соңрак Багиров үз сүзләрен яшерер өчен онытылу хокукыннан файдалана.
Искәрмәләр
- ↑ 1 2 Эксклюзивное интервью Эдуарда Багирова. Дни.ру (14 июнь 2007). Мөрәҗәгать итү датасы: 31 июль 2016. Архивировано 17 август 2016 года.
- ↑ Список кандидатов в депутаты Государственной Думы седьмого созыва, выдвинутый партией «ПАТРИОТЫ РОССИИ» по одномандатным округам. Политическая партия «Патриоты России». Мөрәҗәгать итү датасы: 31 июль 2016. Архивировано 18 июль 2016 года.
- ↑ 1 2 Собчак и Соколова пугают Эдуарда Багирова Гогенцоллерном. Сноб (19 декабрь 2011). Мөрәҗәгать итү датасы: 31 июль 2016. Архивировано из оригинала 15 июль 2016 года.
- ↑ Эдуард Багиров. Такой день. Живой Журнал «Гастарбайтер всея Руси» (8 март 2011). Мөрәҗәгать итү датасы: 17 август 2016. Архивировано 21 апрель 2017 года.
- ↑ Биография Эдуарда Багирова. Литпром.ру. Мөрәҗәгать итү датасы: 31 июль 2016. Архивировано 12 март 2022 года.
- ↑ Surse neoficiale: Baghirov reținut la Chișinău {{{2}}}. unimedia.info; Accesat la 16.06.2011
- ↑ Евгений Белжеларский. Из лучших побуждений. Лента.ру (29 февраль 2012). Мөрәҗәгать итү датасы: 26 июль 2016. Архивировано 5 август 2016 года.
- ↑ Доверенные лица — Эдуард Багиров. ДоверенныеЛица.рф. Мөрәҗәгать итү датасы: 26 июль 2016. Архивировано из оригинала 12 июль 2016 года.
- ↑ Багиров стал доверенным лицом Путина. 22 декабрь 2022 тикшерелде.
- ↑ Максим Коломией. Эдуард Багиров идёт на думские выборы с «антигудковской» программой. Ридус (24 май 2016). Мөрәҗәгать итү датасы: 21 июль 2016. Архивировано 3 июнь 2021 года.
- ↑ https://web.archive.org/web/20050218044906/https://udaff.com/print/creo/39234.html
- ↑ https://web.archive.org/web/20070706034830/http://udaff.com/music/39163.html Ебучий говнорок. Серия «Музыкальный обоср», часть 1
- ↑ https://web.archive.org/web/20120203014730/http://bagirov.livejournal.com/377174.html О дебилах
- ↑ https://web.archive.org/web/20120210013412/https://bagirov.livejournal.com/362704.html Навеяло ужином на побережье Джимбарана
- ↑ Русофоб Эдуард Багиров и Максим Тесак Марцинкевич