Әмир Гәрәев

1928 елның 22 февралендә БАССР Стәрлетамак кантоны (хәзерге Ишембай районы) Түбән Әрмет авылында туган. Урта мәктәпне, Уфада дәүләт университетын (1961) тәмамлый. Тын океан флотында (1948-1953) хезмәт итә. «Совет Башкортстаны» газетасында (1953-1970), Уфада китап нәшриятында (1971-1975), «Агыйдел» журналында (1975-1988, баш мөхәррир) эшли.^[1]

Әдәбиятка килүе республика матбугатында эшли башлау вакытына туры килә. 1950 елларда очерклары, хикәяләре басыла. Хәрби моряклар тормышын тасвирлаучы «Без диңгезгә китәбез» (1973), «Акчарлаклар суга төшә» (1975), «Диңгез җилләре» (1980), «Сандугач чыбыгы» (1994) исемле повесть һәм хикәяләр җыентыклары, авыл тормышын сурәтләүче «Борылмада» (1988) китаплары бар. Ч. Айтматовның «Хуш, Сарыгөл!» (1984) повестен, Ә. Бикчәнтәевның «Язым минем-язмышым» (1984), Г. Ахуновның «Габбәс хәзрәт» (1996) романнарын тәрҗемә итә. «Диңгез бүресе» (2013) китабы нәшер ителә.^[2]

• «Библия»не башкорт теленә тәрҗемә итүчеләр төркеме җитәкчесе була.^[3]

• «Хөрмәт билгесе» ордены (1986)

ССРБ язучылар берлеге әгъзасы (1976)