Александр Кирзимов

1897 елның 12 декабрендә Верный (хәзерге Алматы) шәһәрендә туган. Татар^[1]. Шәһәр укуханәсендә 2 классны тәмамлаган (1910). 1913-1915 елларда тәмәке фабрикасы эшчесе. 1915 елда патша армиясендә хәрби хезмәттә.

• Екатиринбурда 120- запастагы пехота батальонында, 18- Влодак полкында хезмәт итә. Көнбатыш фронтта хәрби хәрәкәтләрдә катнаша. 1916 елда, яраланып, Сызранда дәвалана. 1917 елда Себер пехота полкында (Ташкент) кече унтер-офицер.
• 1917-1922 елларда Ватандашлар сугышында катнаша.
• Октябрь инкыйлабыннан соң Ташкентта ирекле кызыл гвардия отрядына кушыла.
• Взвод командиры (1918), кавалерия разведкасы башлыгы, эскадрон хәрби комиссры (1920), эскадрон командиры (1921).

Сугыш башында А. Кирзимов полкы Көньяк-Көнбатыш фронты флангын саклап, Стыр елгасы буйлап заслонда тора. А. Кирзимов Ленинград фронтына күчерелеп, яңа төзелгән 265- дивизия командиры итеп билгеләнә. Тулысынча оешып бетмәгән дивизия Выборг янында сугышка керә һәм күп югалтулар кичерә. 1941 елның 24 августында «ышанычны акламау» сылтавы белән, А. Кирзимовны вазифасыннан азат итәләр.

• 1941, сентябрь – 6- аерым укчы бригада командиры.
• 1942, гыйнвар – Урта Азия хәрби округында кавалерия дивизиясе командиры.
• 1942, август – Мәскәү хәрби округында 6- һава-десант корпусы командиры.
• 1942, декабрь – 6- гвардия һава-десант дивизиясе командиры (Югары Башкомандование Ставкасы резервында)
• 1943, март - 380- укчы дивизия (Ставка резервында) командиры.
• 1943, июль–1945 - Касыйм шәһәрендәге пулемётчылар училищесы башлыгы.

1946 елның маенда отставкага чыга. 1955 елның 7 маенда Мәскәүдә вафат була.

Ташкентта гаиләсе Шевченко урамы, 24 йорт, 12 фатирда тора.

• Хатыны – Кирзимова Елизавета Филипповна (1915-1977).
• Уллары Юрий Михайлович Пинигин (1932), Михаил Михайлович Пинигин (1936).^[3]

• Ленин ордены (1943)
• Кызыл Байрак ордены (1936, 1944)
• 1 дәрәҗә Ватан сугышы ордены
• Кызыл Йолдыз ордены (Бохара совет республикасы)