Матвей Захаров
Матвей Васильевич Захаров (5 (17) август 1898 яки 17 август 1898, Войлово[d], Тверь губернасы — 31 гыйнвар 1972, Мәскәү) — совет хәрби башлыгы, Советлар Союзы Маршалы (1959), ике тапкыр Советлар Союзы Герое (1945, 1971). Профессор (1948).
Тәрҗемәи хәле
Яшьлеге
1898 елның 17 августында (иске стиль буенча 5 августында) Тверь губернасы Старица өязе Татарково волосте Войлово авылында крестьян гаиләсендә туа. Милләте — рус. 1904 елда гаиләсе Санкт-Петербургка күченә, анда әтисе балта остасы булып эшли башлый. 1913 елда Тверь шәһәр югары башлангыч училищесын тәмамлый, Петроград заводларында слесарь булып эшли. Петроградтагы 1917 елгы инкыйлаб вакыйгаларында актив катнаша, «Сименс и Гальске» заводының Кызыл Гвардия отрядына керә. Бу отряд составында 7 ноябрьдә (иске стиль буенча 25 октябрьдә) Кышкы сарайны алуда һәм контрреволюцион Керенский — Краснов фетнәсен бастыру барышында Пулково янындагы сугышларда катнаша. 1917 елның декабрендә Россия социал-демократик эшчеләр фиркасенә керә.
Ватандашлар сугышы
Актив петроградлы коммунист буларак, Захаров яңа гына оеша башлаган Кызыл армиягә җибәрелә. 1918 елда 2 нче Совет Петроград артиллерия курсларын тәмамлый. 1918 елның ноябреннән Ватандашлар сугышы фронтларында, шул ук елның декабреннән Царицын янындагы 10-нчы армиядә артиллерия батареясы белән җитәкчелек итә. Алга таба генерал А. И. Деникин гаскәрләренә һәм ак казак гаскәрләренә каршы Төньяк Кавказда һәм Ставропольеда сугыша. Батарея командиры, 1919 елның мартыннан җиңел артиллерия дивизионы командиры, 1919 елның июленнән 10 нчы армиянең 39 нчы укчылар дивизиясе артиллериясе штабы башлыгы була. 1919 елның сентябреннән 48 нче һәм 50 нче укчылар дивизияләрнең артиллерия тәэминаты башлыгы, 1920 елның сентябреннән — 34 нче укчылар дивизиядәге 101 нче укчылар бригадасы штабы башлыгының оператив часть буенча урынбасары. Царицынны алуда катнаша, Көньяк-Көнчыгыш һәм Кавказ фронтларында сугыша. 1920—1921 елларда Төньяк Кавказда сәяси бандитизмга каршы көрәштә катнаша. 1919 елның җәендә Штаб хезмәте югары мәктәбендә кыскача уку уза. 1919 елның июнендә сугышта яралана[3].
Сугышлар арасындагы чор
Сугышлар арасындагы чорда М. Захаров белемен күтәрә: 1924 елда комсоставның Харьков кабатлау курсларын, 1928 елда — М. В. Фрунзе исемендәге ЭККА (РККА) Хәрби академиясенең тәэминат факультетын, 1933 елда — шул ук академиянең оператив факультетын, 1937 елда — соңрак дан казанган «маршаллар курсы»нда (анда 4 булачак Советлар Союзы Маршалы, 6 армия генералы, 8 генерал-полковник, 1 адмирал укый) белем алган ЭККА Баш штабы академиясен тәмамлый[4].
1921 елның ноябреннән 28 нче укчылар дивизиясендә 82 нче укчылар бригадасы командиры адъютанты, уку батареясы взводы командиры, 83 нче һәм 74 нче укчылар полклар штабы башлыгының оператив часть буенча урынбасары вазифаларында хезмәт итә. 1924 елның ноябреннән 25 нче укчылар дивизиясе штабы башлыгының оператив часть буенча өлкән урынбасары була. 1928 елның июненнән 1932 елның ноябренә кадәр Белоруссия хәрби округында штаб эшендә: округ штабының тәэминат идарәсе оештыру-мобилизация бүлеге башлыгы урынбасары һәм башлыгы. 1933 елның июленнән 1936 елның февраленә кадәр Белоруссия хәрби округы штабының оператив бүлек башлыгы була.
Матвей Васильевич Захаровны мин Белоруссия хәрби округы буенча белә идем, анда ул округ штабының оператив бүлек башлыгы иде……
Шуны әйтергә кирәк, М. В. Захаров җитәкләгән округ штабының оператив бүлеге күпчелек чик буе округлары арасында үзенең тупланганлыгы, әзерлеге һәм гомуми оператив культурасы белән аерылып тора иде. Бераз соңрак М. В. Захаров Бобруйсктагы укчы полк белән уңышлы җитәкчелек итте. II Украин фронты штабын җитәкләп, Матвей Васильевич фронт гаскәрләре башлыгы И. С. Коневка яхшы терәк булды.— Жуков Г. К. Воспоминания и размышления. — 3-е изд.. — М.: Новости, 1978. — Т. 2. — С. 190.
1936 елның февраль-октябрь айларында Белоруссия ХОның 8-нче укчы дивизиясенең 22-нче укчы полкы белән җитәкчелек итә. Академияне тәмамлаганнан соң, 1937 елның июленнән — Ленинград хәрби округы штабы башлыгы. 1938 елның маеннан — ЭККА Баш штабы башлыгы урынбасары. 1940 елның маеннан — Одесса хәрби округы штабы башлыгы.
Бөек Ватан сугышы
1941 елның 22 июненнән 28 июненә кадәр 9 нчы армия штабы башлыгы вазифасын били. Ул вакыт өчен күренекле һәм гаять зур хәтәр таләп иткән гамәл кыла: дошманның СССРга һөҗүм итү куркынычы турындагы мәгълүматлардан чыгып, 1941 елның 21 июне соңгы кичендә округ гаскәрләрен сугышчан әзерлек хәленә китерү, чик буе ныгытмаларын биләү һәм гаскәрләрне даими урнашу урыннарыннан чыгару, авиацияне кыр аэродромнарына кичекмәстән күчерү турында боерык бирә (берничә басмада Захаров округ гаскәрләре башлыгы Я. Т. Черевиченконы шундый боерык бирергә күндергән дип күрсәтелә, ләкин Черевиченко үзенең истәлекләрендә нәкъ менә Захаров инициативасына күрсәтә)[5]. Сугыш башлану бу боерыкның дөреслеген раслый, ә округ гаскәрләре тар-мар ителүдән котылып кала һәм оешкан төстә сугышка керә. Сугышка кадәр Одесса хәрби округы Хәрби-һава көчләрендә хезмәт иткән совет ас-истребителе, авиация маршалы А. И. Покрышкин үзенең «Сугыш күге» («Небо войны») истәлекләрендә искә алганча, 22 июнь иртәсендә дошман авиациясе аның полкының даими аэродромын бомбага тотканда, анда ватылу сәбәпле алдагы көнне запас аэродромга очып китәргә өлгермәгән бердәнбер самолёт кына юк ителеп калган[6]. Дошман тик Бендеры һәм Гросулово аэродромнарына гына соккы ясый ала, анда яңгырлар юдырган очу кырыннан самолётлар һавага күтәрелә алмаган була[7].
Хәлне кыскача аңлатып һәм нарком белән сөйләшү эчтәлеген җиткереп, мин Захаровка чик буе гаскәрләрен хәрби тревога буенча күтәрергә, ә округ гаскәрләренә планга ярашлы саклану чикләрен биләргә һәм дошманны ут белән каршыларга әзер булырга боердым. М. В. Захаров гадәттән тыш оперативлык һәм инициатива күрсәтте. Минем боерыгымнан алда ук, Кара диңгез хәрби-диңгез флоты командованиесеннән якынлашып килүче куркыныч турында белеп, ул округ ХҺК гаскәрләре башлыгы генерал-майор Ф. Г. Мичугинга сугышчан әзерлекне арттыру турында күрсәтмә бирү белән бер үк вакытта корпус командирларына гаскәрләрне хәрби тревога буенча торак пунктлардан чыгарырга боерган. Каплау частьларына үз районнарын биләргә һәм чик буе отрядлары белән элемтә урнаштырырга боерык бирелгән иде. Болар барысы да алга таба барган вакыйгаларда Одесса хәрби округының частьләре һәм берләшмәләренең оешкан рәвештә хәрәкәт итүен тәэмин итте.— Черевиченко Я. Т. Война. Народ. Победа. 1941—1945: Статьи. Очерки. Воспоминания / Составители Данишевский И. М., Таратута Ж. В.. — 2-е изд., доп.. — М.: Политиздат, 1983. — Т. Кн. 1. — 231 с.
1941 елның 10 июленнән 4 августына кадәр — Төньяк-Көнбатыш юнәлеш гаскәрләре Баш командованиесе штабы башлыгы[8]. 1941 елның августыннан — Кызыл армия Тылы Баш идарәсе башлыгы урынбасары. 1941 елның декабреннән сугыш ахырына кадәр — гамәлдәге армиядә, эзлекле рәвештә Калинин (1942 елның декабреннән), Резерв (1943 елның апреленнән), Дала (1943 елның июненнән), II Украина фронты (1943 елның октябреннән 1945 елның маена кадәр) фронтларының штаб башлыгы вазифаларын били. Озак вакыт дәвамында гаскәрләр башлыгы И. С. Конев янында (1944 елның маена кадәр) төрле фронтларның штаб башлыгы була.
Бигрәк тә Белгород-Харьков, Кировоград, Корсунь-Шевченко, Умань-Ботошани, Яссы-Кишинев, Дебрецен, Будапешт, Вена, Прага кебек эре операцияләрдә үзен уңышлы күрсәтә. Моннан тыш, генерал М. В. Захаров җитәкчелегендә бу фронтларның штаблары мөстәкыйль рәвештә 20 гә якын фронт һөҗүм операциясен эшләп әзерли һәм үткәрә.
1945 елның июленнән — Байкал арты фронты штабы башлыгы (шуның белән бергә, С. М. Штеменко истәлекләре буенча, И. В. Сталин М. В. Захаровны Ерак Көнчыгыштагы совет гаскәрләре Баш командованиесе штабы башлыгы вазыйфасына билгеләргә тәкъдим иткән, ләкин ул үзе баш тартып, Байкал арты фронты штабы башлыгы итеп калдыруларын сораган[9]). Совет-япон сугышы барышында, 1945 елның августында фронт Хинган-Мукден һөҗүм операциясен уңышлы үткәрә, кыска вакыт эчендә эре күчмә көчләр белән япон Квантун армиясенең тирән тылына чыга[10].
Сугыштан соңгы чор
1945 елның октябреннән М. В. Захаров — Югары хәрби академия (Баш штаб Хәрби академиясенең ул вакыттагы атамасы) башлыгы. 1949 елның гыйнварыннан — разведка буенча Баш штаб башлыгы урынбасары — Баш штабның Баш разведка идарәсе башлыгы. 1952 елның июленнән — Совет армиясенең Баш инспекторы. 1953 елның маеннан — Ленинград хәрби округы гаскәрләре башлыгы. 1957 елның ноябреннән — Германиядәге совет гаскәрләре төркеме Баш сәргаскәре.
1960 елның апреленнән — СССР Кораллы көчләренең Баш штабы башлыгы. 1963 елның мартында Баш штаб Хәрби академиясе башлыгы вазыйфасына кадәр түбәнәйтелә (кайбер мемуарларда бу вакыйгага кадәр М. В. Захаровның Н. С. Хрущёв белән ниндидер хәрби мәсьәлә буенча конфликты булган дип телгә алына, ә Хрущёв үзе үзенең мемуарларында Захаровны яше аркасында эшеннән алуны таләп иткәнен раслый[11], М. В. Захаров аннан 4 яшькә яшьрәк булган). Хрущёв хакимияттән читләтелгәннән соң ук, 1964 елның ноябреннән Захаров кабаттан, авиаһәлакәттә үлгән С. С. Бирюзов урынына, СССР Кораллы көчләренең Баш штабы башлыгы — СССР Оборона министрының беренче урынбасары итеп билгеләнә. 1967 елда зур совет хәрби делегациясе башында Мисырда озак вакытлы командировкада була, Алтыкөнлек сугышта Израильдән җиңелгәннән соң Мисыр армиясен торгызу мәсьәләләрен хәл итә, президент Г. Насер белән сөйләшүләр алып бара[12].
Хрущёв үзенең истәлекләрендә М. В. Захаровны «сталинчылар хәрәкәтен» ачучы дип атый[11].
1961 елдан СБКФ Үзәк Комитеты әгъзасы. II чакырылыш РСФСР Югары Советы депутаты (1947—1952). IV-VIII чакырылыш СССР Югары Советы депутаты (1954—1972).
1970 елда совет хәрби делегациясе составында КХДРда була[13].
1971 елның сентябреннән — СССР Оборона министрлыгының Генераль инспекторлар төркеме генераль инспекторы. Мәскәүдәге Кызыл мәйданда Кремль дивары янында җирләнгән.
Хезмәттәшләренең бәяләмәләре
Мин М. В. Захаровтан бераз курка идем, гәрчә аны күбрәк белсәм дә... Минем өчен Захаров усал башлык иде, аның күзенә чалынмавың хәерлерәк иде. Әмма шул ук вакытта аның гаделлеген дә билгеләп үтәсем килә. Бу миңа элек армиянең оператив бүлеге башлыгы булып эшләгәннән билгеле иде. Ул беркайчан да кешене юкка рәнҗетмәде һәм җәзага тартмады, гәрчә кайвакыт тупасрак булса да...— Ковтун-Станкевич А. И. Венгерские записки (рус.). Военно-исторический журнал / КиберЛенинка (1 ноябрь 2008). Мөрәҗәгать итү датасы: 8 октябрь 2026.
Захаров кискен, таләпчән җитәкче иде, ул шәхси состав белән «эшләгәндә» сүзләрне артык сайлап тормый иде, һәм, бер карашка, зыялы һәм югары белемле кеше тәэсирен калдырмый иде. Ләкин чынлыкта бу шаккаткыч эрудицияле һәм һәрьяклап белемле хәрби башлык иде. Өстәвенә аның уникаль табигый сәләте, хәтта таланты — тиз уку сәләте бар иде. Захаров хәрби темага булган барлык хәрби-теоретик журналларны, китапларны, җыентыкларны игътибар белән өйрәнә иде. Аның өстәле һәрвакыт әдәбият белән тулы була, генерал хәрби фикернең барлык яңалыкларын күзәтеп бара иде...— Мильштейн М. А. Сквозь годы войн и нищеты. — М.: ИТАР-ТАСС, 2000.
Хәрби дәрәҗәләре
- полковник (02.12.1935);
- комбриг (16.07.1937);
- комдив (22.02.1938);
- комкор (09.02.1939);
- генерал-майор (04.06.1940);
- генерал-лейтенант (30.05.1942);
- генерал-полковник (20.10.1943);
- армия генералы (29.05.1945);
- Советлар Союзы Маршалы (08.05.1959).
Бүләкләре
- СССР
- Ике тапкыр Советлар Союзы Герое (08.09.1945, 22.09.1971);
- биш Ленин ордены (21.02.1945, 08.09.1945, 21.06.1957, 02.02.1958, 22.02.1968);
- Октябрь Революциясе ордены (16.08.1968);
- дүрт Кызыл Байрак ордены (22.02.1938, 31.12.1942, 03.11.1944, 06.11.1947);
- ике I дәрәҗә Суворов ордены (13.09.1944, 28.04.1945);
- ике I дәрәҗә Кутузов ордены (27.08.1943, 22.02.1944);
- I дәрәҗә Богдан Хмельницкий ордены (17.05.1944);
- Кызыл Йолдыз ордены (31.12.1939);
- СССР Дәүләт гербының алтын рәсеме төшерелгән мактаулы корал (22.02.1968);
- медальләр;
- Башка дәүләтләрнеке[14]:
- Чехословакия Социалистик Республикасы Герое (30.04.1970);
- Клемент Готвальд ордены (30.04.1970);
- II дәрәҗә «Җиңү өчен» Ак арыслан ордены;
- «Азатлык өчен» хәрби орденның көмеш медале;
- 1939 елгы Чехословакия Хәрби тәресе;
- I дәрәҗә «Корал буенча дуслыкны ныгыткан өчен» медале;
- Дукля истәлекле медале;
- «Словакия милли восстаниесенә 25 ел» медале.
Венгрия:- Казанышлар орденының йолдызы һәм билгесе;
- I дәрәҗә Венгрия Халык Республикасы Казанышлар орденының йолдызы һәм билгесе;
- II дәрәҗә Венгрия Халык Республикасы Казанышлар орденының йолдызы һәм билгесе;
- III дәрәҗә Венгрия Халык Республикасы Казанышлар орденының йолдызы һәм билгесе;
- Венгрия азатлыгы ордены.
Монголия:- өч Сухэ-Батор ордены;
- Хәрби Кызыл байрак ордены;
- «Монголия халык революциясенә 25 ел» медале;
- «Японияне җиңгән өчен» медале (МХР);
- «Халхин-Гол җиңүенә 30 ел» медале;
- «Монголия Халык Армиясенә 50 ел» медале.
Польша:- Польшаны Яңадан торгызу орденының йолдызлы командор тәресе;
- Польшаны Яңадан торгызу орденының командор тәресе;
Румыния:- I дәрәҗә Румыния Йолдызы ордены (СРР) (1969);
- II дәрәҗә «Ватанны саклау» ордены;
- III дәрәҗә «Ватанны саклау» ордены;
- кылычлар белән II һәм III дәрәҗә Кыю Михай ордены;
- «Фашизмнан азат ителгән өчен» медале.
Югославия:- I дәрәҗә Партизан йолдызы ордены;
- «Халык алдындагы казанышлары өчен» ордены.
Болгария:- I дәрәҗә Болгария Халык Республикасы ордены;
- «Болгария халык армиясенә 20 ел» медале.
КНДР:- I дәрәҗә Дәүләт байрагы ордены.
Кытай:- ике «Кытай-совет дуслыгы» медале.
Хезмәтләре
- Истәлекләре
- Накануне великих испытаний. — М., 1968.
- От Будапешта до Праги. // 9 Мая 1945 года. / ССРБ ФА мөхбир-әгъзасы А. М. Самсонов мөхәррирлегендә. — М.: Наука, 1970.
- Учёный и воин. О Маршале Советского Союза Б. М. Шапошникове. — М.: Политиздат, 1974. — 112 с. — (Герои Советской Родины).
- Генеральный штаб в предвоенные годы. — М.: Воениздат, 1989.
- Уку кулланмалары һәм методик хезмәтләр
- Питание патронами в бою. — М.: Госиздат; Л.: Отдел военной литературы, 1927. — 32 с.
- Операция на окружение.
- Тактика высших соединений.
- Человек и техника.
- О принципах и методах военного обучения.
- Турция (Аврущенко А. С. белән автордашлыкта) — Тбилиси: [б. и.], 1957.
- О научном подходе к руководству войсками. — М.: Воениздат, 1967.
- Защита Отечества — священный долг гражданина СССР. — М., 1969.
- М. В. Захаров җитәкчелегендәге коллектив фәнни хезмәтләр
- Будапешт — Вена — Прага: Историко-мемуарный труд / Советлар Союзы Маршалы Р. Я. Малиновскийның гомуми мөхәррирлегендә. — М.: Наука, 1965.
- Финал: Историко-мемуарный очерк о разгроме империалистической Японии в 1945 г. / Советлар Союзы Маршалы М. В. Захаровның гомуми мөхәррирлегендә. — 2-нче басма. — М.: Наука, 1969.
- В. И. Ленин и военная история / Ред. коллегия: М. В. Захаров (баш мөхәррир) һ.б. — М.: Воениздат, 1970.
- Освобождение Юго-Восточной и Центральной Европы войсками 2-го и 3-го Украинских фронтов. (1944—1945) / Советлар Союзы Маршалы М. В. Захаровның гомуми мөхәррирлегендә. — М.: Наука, 1970.
- Корсунь-Шевченковская битва / Ред. коллегия: Советлар Союзы Маршалы М. В. Захаров һ.б. — 2-нче басма. — Киев: Политиздат Украины, 1975. — 303 с.
- Мәкаләләр
- Начальный период Великой Отечественной войны и его уроки. // Военно-исторический журнал. — 1961. — № 1. — С.3—14.
- О советском военном искусстве в битве под Курском (К 20-летию разгрома немецко-фашистских войск под Курском). // Военно-исторический журнал. — 1963. — № 6, 7.
- Молниеносная операция (из опыта 2-го Украинского фронта в Ясско-Кишинёвской операции). // Военно-исторический журнал. — 1964. — № 8. — С.15—28.
- Советское военное искусство в операциях по освобождению Венгрии (По опыту 2-го Украинского фронта). // Военно-исторический журнал. — 1965. — № 2. — С.12—22.
- Штурм Зимнего. // Военно-исторический журнал. — 1967. — № 10. — С.68—76.
- Коммунистическая партия и техническое перевооружение армии и флота в годы первых пятилеток. // Военно-исторический журнал. — 1971. — № 2. — С.2—12.
Хәтер
- М. В. Захаров исемен элеккеге Рязань югары хәрби команда элемтә училищесы йөрткән (2009 елда таратылган, 2011 елда тулысынча ябылган);
- Одессада Матвей Захаров скверы;
- Мәскәүдә Маршал Захаров урамы;
- Санкт-Петербургта Маршал Захаров урамы;
- Төмәндә Маршал Захаров урамы;
- Тверьдә Маршал Захаров урамы;
- Старица шәһәрендә Маршал Захаров урамы. Үзәк мәйданда маршал бюсты куелган;
- Тверь өлкәсенең Старица районы Емельяново авылындагы мәктәп аның исемен йөртә.
Искәрмәләр
- ↑ 1 2 Захаров Матвей Васильевич // Большая советская энциклопедия (рус.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
- ↑ Matvei W. Sacharow // Munzinger Personen (нем.)
- ↑ Казаков М. И. Маршал Советского Союза М. В. Захаров // Военно-исторический журнал. — 1978. — № 8. — С. 86—89.
- ↑ Лазарев С. Е. Судьба «маршальского курса» Академии Генерального штаба // Вопросы истории. — 2009. — № 12. — С. 107—114.
- ↑ Руденко С. И. Маршал Советского Союза М. В. Захаров (К 85-летию со дня рождения) // Военно-исторический журнал. — 1983. — № 8. — С. 57—60.
- ↑ Покрышкин А. И. Небо войны. — 6-е изд.. — М.: Воениздат, 1980. — 447 с. — (Военные мемуары).
- ↑ Черевиченко Я. Т. Война. Народ. Победа. 1941—1945: Статьи. Очерки. Воспоминания // Война. Народ. Победа. 1941—1945 / Составители Данишевский И. М., Таратута Ж. В.. — 2-е изд., доп.. — М.: Политиздат, 1983. — Т. Кн. 1. — С. 5—9. — 231 с.
- ↑ Гуркин В. Некоторые вопросы из опыта создания и деятельности главных командований войск направлений в первом периоде Великой Отечественной войны // Военно-исторический журнал. — 1984. — № 7. — С. 11—19.
- ↑ Штеменко С. М. Из истории разгрома Квантунской армии // Военно-исторический журнал. — 1967. — № 5. — С. 52.
- ↑ Иванов С. П. Маршал Советского Союза М. В. Захаров (К 90-летию со дня рождения) // Военно-исторический журнал. — 1988. — № 8. — С. 51—55.
- ↑ 1 2 Хрущёв Н. С. Воспоминания: избранные фрагменты / Сост. А. Шевеленко. — М.: Вагриус, 2007. — 512 с. — ISBN 978-5-9697-0517-3.
- ↑ Лащенко П. Н. Записки Главного военного советника // Военно-исторический журнал. — 1991. — № 11. — С. 44—52.
- ↑ Корейская Народно-Демократическая Республика // Ежегодник Большой Советской Энциклопедии, 1971. — М.: Большая Советская энциклопедия, 1971. — С. 302—303.
- ↑ Захаров Матвей Васильевич (рус.). Интернет-портал Минобороны России (1 гыйнвар 2016). Мөрәҗәгать итү датасы: 8 октябрь 2026.
Әдәбият
- Абрамов А. С. У Кремлёвской стены. — 7-е изд., доп.. — М.: Политиздат, 1987.
- Дважды Герои Советского Союза. — М.: Воениздат, 1973.
- Захаров М. В., Самсонов А. М. Провал гитлеровского наступления на Москву: сборник статей / под ред. чл.-корр. АН СССР А. М. Самсонова. — М.: Наука, 1966.
- Колпакиди А., Север А. ГРУ. Уникальная энциклопедия. — М.: Яуза; Эксмо, 2009. — С. 692—693. — 720 с. — (Энциклопедия спецназа). — 5000 экз. — ISBN 978-5-699-30920-7.
- Люди бессмертного подвига. — М., 1975. — Т. Книга 1.
- Грязнов Б. З. Дорогой солдата. — Ленинград: Лениздат, 1968.
- Грязнов Б. З. Маршал Захаров. — М.: Воениздат, 1979. — 152 с. — (Советские полководцы и военачальники).
- Маковеев М. С. Страницы героической жизни. — М.: Политиздат, 1975. — 111 с. — (Герои Советской Родины).
- Рубцов Ю. В. Маршалы Советского Союза. Личные дела рассказывают. — М., 1996.
- Руководители Санкт-Петербурга: Сборник / под ред. А. Л. Баумана. — СПб. — М.: Нева — Олма-Пресс, 2003. — 576 с. — ISBN 5-7654-2114-8.
- Соловьёв Д. Ю. Все генералы Сталина. — М., 2019. — Т. 5. — С. 15—17.
- Терещенко М. Н. «…Человек неукротимой энергии и высокой штабной культуры». К 60-летию Победы: Маршал Советского Союза М. В. Захаров // Военно-исторический журнал. — 2003. — № 9.
Сылтамалар
- Захаров Матвей Васильевич (рус.). Интернет-портал Минобороны России (1 гыйнвар 2020). Мөрәҗәгать итү датасы: 8 октябрь 2026.
| Элгәре: Советлар Союзы Маршалы Василий Данилович Соколовский |
СССР Кораллы көчләренең Баш штабы башлыгы – СССР Оборона министрының беренче урынбасары апрель 1960 — март 1963 |
Алмашка килүче: Советлар Союзы Маршалы Сергей Семёнович Бирюзов |
| Элгәре: Советлар Союзы Маршалы Сергей Семёнович Бирюзов |
СССР Кораллы көчләренең Баш штабы башлыгы – СССР Оборона министрының беренче урынбасары ноябрь 1964 — сентябрь 1971 |
Алмашка килүче: Советлар Союзы Маршалы Виктор Георгиевич Куликов |
| Элгәре: Николай Михайлович Трусов |
Баш разведка идарәсе (ГРУ) башлыгы ноябрь 1949 — июнь 1952 |
Алмашка килүче: Михаил Алексеевич Шалин |