Висмут
| ||||
|---|---|---|---|---|
| Атом номеры | 83 | |||
| Матдәнең тышкы күренеше | ||||
| Атомның үзлекләре | ||||
| Атом массасы (моляр масса) |
208,98040 (1) а. м. б. (г/моль) | |||
| Атом радиусы | пм | |||
| Ионлаштыру энергиясе (беренче электрон) |
кДж/моль (эВ) | |||
| Электрон конфигурациясе | ||||
| Химик үзлекләре | ||||
| Ковалент радиусы | пм | |||
| Ион радиусы | пм | |||
| Электр тискәрелеге (Полинг буенча) |
||||
| Электрод потенциалы | ||||
| Оксидлашу дәрәҗәсе | ||||
| Матдәнең термодинамик үзлекләре | ||||
| Тыгызлык | 9,8 г/см³ | |||
| Моляр җылы сыешлыгы | Дж/(K·моль) | |||
| Җылы үткәрүчелек | Вт/(м·K) | |||
| Эрү температурасы | K | |||
| Эрү җылылыгы | 271,4 кДж/моль | |||
| Кайнау температурасы | 1560 K | |||
| Парга әйләнү җылылыгы | кДж/моль | |||
| Моляр күләм | см³/моль | |||
| Матдәнең кристаллик рәшәткәсе | ||||
| Рәшәткә төзелеше | ||||
| Рәшәткә параметрлары | Å | |||
| Дебай температурасы | K | |||
Висмут (лат. Bismuthum, Wismatum, Bi) — Менделеевның периодик таблицасының 6 период, 15 төркем элементы. Тәртип номеры - 83. Гади матдә нормаль шартларда көмешсу ялтыравыклы, алсурак төсмерле металл.
Символы
Висмут элементының символы — Bi (Висмут (20 гасыр уртаһынаса — Бисмут) тип укыла).
Тарихы һәм атаманың килеп чыгышы
Латинча Bismuthum яки немец телендәге Masse weisse, «ак масса»[5] дигәннән килеп чыккан дип фараз ителә.
Висмут Европада гына кулланылып калмый. Инкалар салкын корал эшләү процессында кулланганнар, ул матур ялтыравык төс биргән, чөнки висмут оксиды шундый сыйфатларга ия. 1546 елда Висмут турында немец минералогы һәм металлургы Георгиус Агрикола тарафыннан беренче тапкыр телгә ала. 1739 елда немец химигы И. Г. Потт Висмут шулай да аерым химик элемент икәнен ачыклый. 80 елдан швед химигы Берцелиус химик элементлар исемлегенә беренче тапкыр Bi символын керткән[6].
Табигатьтә
Җир кабыгында массасы буенча висмут нисбәте — 2×10−5 % , диңгез суында — 2×10−5 мг/л.
Шулай ук карагыз
- Висмут җитештерү буенча илләр исемлеге
Искәрмәләр
- ↑ 1 2 BISMUTH (ингл.)
- ↑ Meija J., Coplen T. B., Berglund M., Bièvre P. D., Gröning M., Holden N. E., Irrgeher J., Loss R. D., Walczyk T., Prohaska T. Atomic weights of the elements 2005 (IUPAC Technical Report) (ингл.) // Pure and Applied Chemistry — IUPAC, 2016. — Vol. 88, Iss. 3. — ISSN 0033-4545; 1365-3075; 0074-3925 — doi:10.1515/PAC-2015-0305
- ↑ 1 2 3 4 5 NDF-RT (ингл.)
- ↑ Wieser M. E., Coplen T. B., Wieser M. Atomic weights of the elements 2009 (IUPAC Technical Report) (ингл.) // Pure and Applied Chemistry — IUPAC, 2010. — Vol. 83, Iss. 2. — P. 359–396. — ISSN 0033-4545; 1365-3075; 0074-3925 — doi:10.1351/PAC-REP-10-09-14
- ↑ Nicholas C; Norman. . — ISBN 978-0-7514-0389-3.
- ↑ Под ред. Дрица М. Е. .
- ↑ ВИСМУТ. Мөрәҗәгать итү датасы: 23 сентябрь 2010. Архивировано 22 сентябрь 2010 года. архив күчермәсе, archived from the original on 2010-09-22, retrieved 2022-11-16
Чыганаклар
- Atomic Weights of the Elements 2001, Pure Appl. Chem. 75(8), 1107—1122, 2003. Retrieved June 30, 2005. Atomic weights of elements with atomic numbers from 1-109 taken from this source. [ингл.]
- IUPAC Standard Atomic Weights Revised 2008 елның 5 март көнендә архивланган. (2005). [ингл.]