Рус телендәге версияПартнёрлык проектларыМахсус проектлар
Телне алыштыру
РУВИКИ ТУРЫНДА

Геннадий Прытков

Геннадий Николаевич Прытков (25 гыйнвар 1948, Алексеевск районы, Татарстан АССР) — совет һәм Россия театр актеры, театр режиссеры һәм педагогы. Россия Федерациясенең халык (2007) һәм атказанган артисты (1997), ТАССРның халык артисты (1989), Габдулла Тукай исемендәге Татарстан Республикасы дәүләт премиясе лауреаты (2009)[1].

Тормыш юлы

Геннадий Прытков 1948 елның 25 гыйнварында Татарстан АССРның Алексеевск районы Левашево авылында туган[1].

Сигезенче сыйныфны тәмамлаганнан соң Казанның «Стройдеталь» заводында станокчы булып эшли һәм шул ук вакытта Казан театр училищесының актерлык факультетында кичке бүлектә укый[2]. Вера Иосифовна Улик һәм Ефим Александрович Каменецкий курсында белем ала[2].

1968 елда училищены тәмамлый һәм Казан Зур драма театры труппасына кабул ителә[1].

Театр эшчәнлеге

Студент елларында Прытков Владимир Войнович повесте буенча куелган «Ике иптәш» («Два товарища») спектаклендә Валерка ролен башкара, спектакльне Ефим Александрович Каменецкий сәхнәләштерә[1].

Уйнаган рольләре

  • Гекльберри Финн — «Том Сойер маҗаралары» (Приключения Тома Сойера) М. Твен;
  • Малай — «Медея» Ж. Ануй;
  • Музыкант — «Караклар мәҗлесе» (Бал воров) Ж. Ануй;
  • Пера, писер — «Министр ханым» (Госпожа министерша) Б. Нушич;
  • Вася — «Гаҗәеп бүләк» (Необыкновенный подарок) Е. И. Габрилович, С. Г. Розен;
  • Узелков — «Кансызлык» (Жестокость) П. Ф. Нилин;
  • Фредерик — «Бу иске, җанга якын йортта» (В этом милом, старом доме) А. Н. Арбузов;
  • Толик — «Безнең бурычлар» (Долги наши) Э. Я. Володарский;
  • Пашка — «Иң бәхетле» (Самая счастливая) Э. Я. Володарский;
  • Сотников — «Юллар чаты» (Перекресток) В. В. Быков әсәрләре буенча;
  • Глумов — «Глумов « А. Н. Островский;
  • Базаров — «Аталар һәм балалар» (Отцы и дети) И. С. Тургенев;
  • Дробязгин — «Кыргыйлар» (Варвары) М. Горький;
  • Эбин — «Тирәкләр астында мәхәббәт» (Любовь под вязами) Ю. О’Нил;
  • Кинг — «Карагыз, кем килгән!» (Смотрите, кто пришел!) В. К. Арро;
  • Кочкарев — «Өйләнү» (Женитьба) Н. В. Гоголь;
  • Менахем — «Хушлашу догасы» (Поминальная молитва) Г. И. Горин;
  • Зорро — «Чепи күз» (Куриная слепота) Н. В. Коляда;
  • Шәһәр башлыгы (Городничий) — «Ревизор» Н. В. Гоголь.

2023 елда артистның 75 яшьлек юбилеена карата ул башкарган рольләр исәбендә Максим Горькийның «Васса»сында Сергей Железнов, «Глумов»та Крутицкий, Эдуардо Де Филиппоның «Итальянча никах»ында («Брак по-итальянски») Альфредо, Фридрих Дюрренматтның «Ханымның килүе»ндә («Визит дамы») Бургомистр, Уильям Шекспирның «Укрощение строптивой»ында Гремио һәм Фёдор Михайлович Достоевскийның «Дядюшкин сон»ында Кенәз атала[3].

Качалов театры сайтындагы артист сәхифәсендә шулай ук «Васса»да Сергей Петрович Железнов, Михаил Афанасьевич Булгаковның «Качу»ында («Бег») Аеруча хөрмәтле Африкан, Пьер Огюстен Карон де Бомаршеның «Акылсыз көн яки Фигароның өйләнүе»ндә («Безумный день, или Женитьба Фигаро») Бартоло, «Пики дамасы»нда («Пиковая дама») Сен-Жермен, «Язмыш йомыркалары»нда («Роковые яйца») Альфред Бронский, «Соңгы коммунист»та («Последний коммунист») Фотограф һәм «Түбәдәге скрипкачы»да («Скрипач на крыше») Урядник рольләре күрсәтелгән[4].

Режиссерлык эшчәнлеге

1982 елда Геннадий Николаевич Прытков Казан Зур драма театры сәхнәсендә үзенең беренче мөстәкыйль куелышын — Леонид Жуховицкий пьесасы буенча «Мәхәббәт һәм сагыш турында» («О любви и печали») спектаклен сәхнәләштерә[1].

Алга таба Казан Зур драма театрында һәм Казан яшь тамашачы театрында Клод Маньеның «Блез», Жан Ануйның «Замокка чакырылганнар» («Приглашённые в замок»), Юрий Александрович Благов белән берлектә Эдвард Олбиның «Барысы да тәмам» («Всё кончено») һәм Джон Бойнтон Пристлиның «Пыяла читлек» («Стеклянная клетка») спектакльләрен куя[1].

1992 елда Казан театр училищесының 99 тамашачы урынына исәпләнгән уку театры залында эшләүче антрепризалы «Театр-99» оештыра. Проект дүрт ел яши[2]. «Театр-99»да Прытков Август Стриндбергның «Фрёкен Юлия», Шила Дилениның «Бал тәме» («Вкус мёда»), Владимир Набоков романы буенча Эдвард Олбиның «Лолита», Александр Михайлович Галинның «Sorry» һәм Марсель Ашарның «Җүләр кыз» («Дура») әсәрләрен сәхнәләштерә[1].

Укыту эшчәнлеге

1978 елдан Геннадий Прытков Казан театр училищесында педагогик эшчәнлек белән шөгыльләнә[1], 14 ел дәвамында әлеге уку йортында укыта[2].

2001 елдан Казан дәүләт мәдәният һәм сәнгать академиясендә эшли, доцент[2][5].

Гаиләсе

Хатыны — Ирина Игоревна Чернавина, Василий Иванович Качалов исемендәге Казан дәүләт академия рус Зур драма театры актрисасы[6]. Гаиләдә Артём исемле уллары һәм ике оныклары бар[5].

Бүләкләре һәм мактаулы исемнәре

Искәрмәләр

  1. ↑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Благов Ю. А. Прытков Геннадий Николаевич (рус.). Татарская энциклопедия. Мөрәҗәгать итү датасы: 13 август 2026.
  2. ↑ 1 2 3 4 5 6 7 Геннадий Прытков: Актёру нужен хозяин (рус.). Казанские ведомости. Мөрәҗәгать итү датасы: 13 август 2026.
  3. ↑ 25 января своё 75-летие отмечает артист России и Татарстана Геннадий Прытков (рус.). Комсомольская правда — Казань (24 гыйнвар 2023). Мөрәҗәгать итү датасы: 13 август 2026.
  4. ↑ Геннадий Прытков (рус.). Казанский государственный академический русский Большой драматический театр имени Василия Ивановича Качалова. Мөрәҗәгать итү датасы: 13 август 2026.
  5. ↑ 1 2 Юбиляр Геннадий Прытков: «Актёр — несвободная профессия» (рус.). Аргументы и факты — Казань. Мөрәҗәгать итү датасы: 13 август 2026.
  6. ↑ Геннадий Прытков: «Я всегда дружил с самим собой» (рус.). Московский комсомолец в Казани (25 гыйнвар 2018). Мөрәҗәгать итү датасы: 13 август 2026.
  7. ↑ Указ Президента Российской Федерации от 28 декабря 2007 года № 1760 «О награждении государственными наградами Российской Федерации» (рус.). Президент Российской Федерации (28 декабрь 2007). Мөрәҗәгать итү датасы: 13 август 2026.
  8. ↑ Прытков получил премию «Тантана» (рус.). Казанский государственный академический русский Большой драматический театр имени Василия Ивановича Качалова (27 март 2021). Мөрәҗәгать итү датасы: 13 август 2026.

Әдәбият

  • Прытков Геннадий Николаевич // Халык артистлары: очерклар / авт.-төзүче Илтани Илялова. — Казан: Мәгариф — Вакыт, 2011. — С. 39—41. — 391 с. — ISBN 9785922204880.
  • Ингвар И.; Илялова И. Казанда рус театры: совет чоры: В. И. Качалов исемендәге Казан Зур драма театры турында. — Казан: Татарстан китап нәшрияты, 1991. — 284 с.

Сылтамалар

Тема буенча өстәмә

Төркемнәр