Юнкерлар укуханәсе бинасы (Казан)

1840 елларда кантончылар казармалары буларак төзелә, аның проектының авторы П. Г. Пятницкий була (Николай Iнең шәхси күрсәтмәсе буенча төзәтмәләр кертелә). 1861 елдан 1866 елда атамасы Юнкерлар училищесы итеп үзгәртеләчәк хәрби училищега тапшырыла. 1874 елда ике катлы бу бинага губерна архитекторы Н. И. Ужумедский-Грицевич проекты буенча өченче кат өстәлә. 1920 елларда монда — Татар-башкорт хәрби мәктәбе, 1937 елдан — Казан җәяүле гаскәр училищесы, 1941 елдан — танк училищесы урнаша. Бөек Ватан сугышыннан соң бинада төрле оешмалар эшчәнлек алып бара. 1994—1995 елларда архитекторлар Г. М. Гаязова, В. О. Попова, И. Б. Харисова тарафыннан реставрацияләнә, 1997 елда ишегалды ягындагы соңгы янкорма сүтелә, 2001—2005 елларда музей итеп җайлаштырыла. Монда Бөек Ватан сугышы музей-мемориалы, «Хәзинә» милли сәнгать галереясы, «Эрмитаж-Казан» үзәге эшли^[1].

Хәзерге вакытта Юнкерлар училищесында 2025 елның 1 декабрендә тәмамланачак реставрация эшләре башкарыла^[2][3].

Өч катлы бина Кремльнең төп урамы (хәзерге Шейнкман тыкрыгы) буйлап җәелә, Спас манарасыннан караганда, ул аның сул ягында урнашкан. Комплекс составына ишегалдын бизәп торган училище бинасы һәм казарманың өч катлы корпусы, шулай ук янәшәдәге бер катлы манеж керә. Ул яңа классицизм стилендә төзелгән. Беренче кат рустика  [рус.] (тат. алымын кулланып эшләнгән, тәрәзәләре йөзлекләр белән бизәлгән. Бинаның өч керү ишекләре өстенә Чабаксада җитештерелгән чүкеп ясалган түбәләр урнаштырылган. Бина үзәк коридоры булган симметрияле эчке төзелешкә ия. Катлаулы өч маршлы баскычлар кирпеч аркаларга һәм гөмбәзләргә беркетелгән, алар чүкеп аясалган рәшәткәләр белән әйләндереп алынган^[1][4].